Na początku 2025 r. pióropusze metanu wzrosły o 40%, przełamując niedawny trend spadkowy

Emisje metanu z lądowego sektora wydobycia ropy naftowej i gazu, wykryte globalnie przez satelity, wykazały wzrost pod koniec 2024 r. i na początku 2025 r.

Oznacza to odwrócenie konsekwentnego spadku obserwowanego od 2020 roku.

Analiza przeprowadzona przez Rystad Energy, potwierdzona danymi satelitarnymi, ujawnia znaczne regionalne dysproporcje w emisjach.

Chiny odnotowały wzrost o prawie jedną trzecią rok do roku, podczas gdy Stany Zjednoczone odnotowały skromniejszy wzrost o 4%.

Z kolei emisje w Rosji spadły w pierwszym kwartale o 5%, głównie dzięki zmniejszonemu wolumenowi produkcji wynikającemu z trwającego konfliktu rosyjsko-ukraińskiego.

Emisji

W pierwszym kwartale 2025 roku wykryto około 45 000 pióropuszy metanu, co oznacza wzrost o 14 000 w porównaniu z tym samym okresem w 2024 roku.

Te pióropusze, które są skoncentrowanymi chmurami metanu (CH₄) uwalnianego do atmosfery, wykazywały różną gęstość i tempo emisji w różnych regionach.

Łącznie przyczyniły się one do powstania śladu węglowego w wysokości około 45 milionów ton ekwiwalentu dwutlenku węgla (CO₂e), co stanowi wzrost o 40% rok do roku.

Znaczna część pióropuszy metanu znajduje się na Bliskim Wschodzie, w Afryce Północnej, Chinach, Rosji i Ameryce Północnej, regionach o wysokiej produkcji, ale niskiej intensywności metanu.

Jednak starzejąca się infrastruktura w niektórych krajach Azji Środkowej i Afryki Północnej może powodować nieproporcjonalnie wysoki ślad węglowy metanu w porównaniu z ich udziałem w globalnej produkcji węglowodorów.

"Największym wyzwaniem jest wykrywanie, ale po znalezieniu większość z nich można naprawić, w przeciwieństwie do dwutlenku węgla (CO₂), który w dużej mierze pochodzi ze spalania i jest trudniejszy do uniknięcia" – powiedział Patrick King, wiceprezes ds. badań emisji w Rystad Energy.

Wzorzec sezonowy

Emisje metanu, zgodnie ze szczegółowymi danymi Rystad Energy, wykazują sezonowy wzorzec w większości krajów.

Różnice w działalności i popycie, a także harmonogram działań ograniczających emisję, prawdopodobnie wynikają z chłodniejszych skutków klimatycznych i różnic regionalnych.

Jednak czynniki związane z wykrywaniem, takie jak zachmurzenie, wiatr, wilgotność i inne warunki atmosferyczne, które wpływają na pomiary satelitarne, mogą również przyczyniać się do tego.

W 2025 roku Chiny były światowym liderem pod względem emisji metanu z produkcji ropy naftowej i gazu. Emisje te w Chinach zazwyczaj odzwierciedlają cykle produkcji gazu ziemnego, osiągając szczyt wczesną zimą i zmniejszając się w miesiącach letnich.

Od 2018 r. produkcja gazu w Chinach wzrosła o 50%, ale emisje metanu spadły o 30%, sygnalizując lepsze praktyki, według Rystad Energy.

Jest to związane z programami redukcji metanu rozpoczętymi przez CNPC (2019) i Sinopec (2020).

Emisje metanu w zachodnich Stanach Zjednoczonych wzrosły, głównie z powodu znacznych pióropuszy wykrytych nad łupkami Bakken w styczniu.

Stało się tak pomimo tego, że zima była łagodniejsza w porównaniu z 2022 i 2023 rokiem.

Redukcja metanu była kluczowym celem politycznym w USA, a inicjatywy takie jak opłata za emisję odpadów zostały sfinalizowane przez administrację Bidena pod koniec 2024 roku.

Polityka, która została uchylona w lutym 2025 r., obejmowała tylko zgłoszone emisje i nie obejmowała tych wykrytych przez satelity.

Amerykański przemysł łupkowy

Dojrzewanie amerykańskiego przemysłu łupkowego doprowadziło do wzmożonej kontroli wpływu konsolidacji na środowisko w 2023 i 2024 roku.

Podczas gdy główne publiczne firmy EandP poszerzyły swoje inicjatywy w zakresie redukcji emisji, przyszłość tych programów pod rządami administracji Trumpa jest niepewna, zwłaszcza biorąc pod uwagę wysiłki zmierzające do rozmontowania programu raportowania emisji gazów cieplarnianych amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska.

Rystad Energy przewiduje, że skutki nowych przepisów dotyczących spalania w pochodniach będą minimalne.

Przewiduje się, że amerykański przemysł łupkowy będzie nadal zmniejszał intensywność emisji, opierając się na znacznych postępach poczynionych w 2023 r.

Tendencja ta jest oczekiwana pomimo ograniczonego charakteru federalnej polityki redukcji emisji i możliwości odwrócenia polityki.

Potwierdzając tę prognozę, wstępne dane z 2024 r. z Lower 48 wskazują, że oczekuje się, że emisje metanu utrzymają się na stałym poziomie w porównaniu z 2023 r., nawet przy wzroście produkcji.

Tendencja spadkowa w niektórych krajach

Podczas gdy globalne dane wskazują na wzrost emisji metanu w pierwszym kwartale 2025 r., niektóre kraje kontynuują tendencję spadkową obserwowaną w poprzednich latach.

Od 2019 roku Irak konsekwentnie obniża emisje metanu. Spadek ten nastąpił w czasie, gdy produkcja ropy naftowej w kraju spadła, a produkcja gazu wzrosła.

Emisje wzrosły w pierwszym kwartale tego roku o prawie 50% w porównaniu z tym samym okresem ubiegłego roku.

Wzrost ten można prawdopodobnie przypisać działaniom w basenie Zagros Foldbelt na Bliskim Wschodzie, w szczególności spalaniu w pochodniach i wzrostowi produkcji.

Emisje metanu w Indiach, Uzbekistanie i Pakistanie, zlokalizowanych w Azji Południowej i Środkowej, zmniejszyły się w latach 2022-2024.

Chociaż w ubiegłym roku emisje osiągnęły rekordowo niski poziom, w pierwszym kwartale 2025 r. nastąpiło odbicie, zbliżając się do poziomów z początku 2023 r.

Poziomy metanu w Indiach i Pakistanie wykazują wyraźne wahania sezonowe, przy czym w miesiącach letnich prawie nie obserwuje się pióropuszy przy znikomej produkcji ropy.

Indie zwiększają swoje wysiłki w zakresie zarządzania metanem, w ramach którego opracowywany jest Krajowy System Zarządzania Zapasami w celu systematycznego i kompleksowego śledzenia emisji gazów cieplarnianych.