Kryzys na Bliskim Wschodzie ujawnia słabą logistykę LPG w Indiach; gastronomia cierpi

Nawet gdy rząd Indii uspokaja obywateli, że dostawy krajowego gazu kuchennego są nieprzerwane, niepewność nadal dominuje. 

Eksperci uważają, że niedobory skroplonego gazu naftowego (LPG) prawdopodobnie się utrzymają. 

„Niedobory prawdopodobnie będą się utrzymywać tak długo, jak konflikt zbrojny pozostanie aktywny” — powiedział Igor Isaev, doktor nauk technicznych, szef centrum analitycznego w Mind Money, w rozmowie z Invezz. 

„Okres, przez który Indie mogą przetrwać obecne skutki z Bliskiego Wschodu, jest raczej krótki.” 

Rosnące uzależnienie i problemy z dostawami

Indie wytwarzają jedynie około 40% swojego zapotrzebowania na LPG krajowo, pozostawiając około 60% do pokrycia importem. Drugi co do wielkości na świecie importer LPG pozyskuje 90% swoich importów z Bliskiego Wschodu. 

Hotele i restauracje obecnie doświadczają bezterminowego niedoboru gazu, podczas gdy rząd koncentruje się na priorytetach dotyczących 332 milionów gospodarstw domowych. 

„Jeśli chodzi o kryzys LPG w Indiach, sektor hotelarski może stać się ofiarą dla szerszej stabilności krajowych dostaw” — dodał Isaev.

Ministerstwo Ropy Naftowej i Gazu Ziemnego zapewniło we wtorek opinię publiczną, że dostawy gazu kuchennego są stabilne i wezwało obywateli do niekupowania paniką. 

Podczas konferencji prasowej Sujata Sharma, sekretarz wspólny (Marketing & Rafineria Ropy), zauważyła, że ostatnie działania egzekucyjne obejmowały przeprowadzenie około 12 000 nalotów i zabezpieczenie około 15 000 butli.

Rezerwacje krajowego LPG poprawiły się pomimo trwających obaw dotyczących ogólnej sytuacji z dostawami. 

Aby wzmocnić podaż, rząd rozważa rozszerzenie infrastruktury rurociągów PNG.

Dodatkowo urzędnicy potwierdzili, że ruch ładunków paliwowych jest pod ścisłym nadzorem, wskazując na niedawne przybycie dwóch statków z dostawami.

Skutki krajowe i słabość infrastruktury

Mimo że strategiczne zapasy ropy naftowej Indii wystarczają na ponad 74 dni, infrastruktura LPG kraju pozostaje istotną słabością strukturalną.

„Pojemność magazynowa terminali, utrzymująca się na poziomie zaledwie 1,9 mln ton (około 22 dni zapasów), jest w istocie zapasami 'na styk', zaprojektowanymi pod kątem przepustowości operacyjnej, a nie długoterminowego buforowania strategicznego” — zauważył Isaev.

Rezerwacje butli LPG spadły do 7,7 mln z 8,88 mln, zgodnie z ogłoszeniem rządowym w niedzielę.

„Wpływ fiskalny jest równie przerażający. Widzimy 'premię za niedobór', gdzie koszty frachtu i ubezpieczenia od ryzyka wojennego oderwały się od rzeczywistości. Rachunek importowy Indii rośnie, właśnie dlatego, że dostawy 'tap-and-go' przestały funkcjonować” — dodał Isaev. 

Tymczasem uliczne jadłodajnie w Kalkucie najbardziej odczuwają skutki niedoborów butli LPG.

Lokale te zmagają się z jednoczesnym wzrostem cen zarówno oleju do smażenia, jak i LPG.

Wiele restauracji zamknęło działalność, a inne ograniczyły swoje menu. 

Właściciel Eastern Sweets and Confectioners, popularnego punktu z słodyczami w rejonie Dumdum w Kalkucie, powiedział Invezz, że używają drewna opałowego, ponieważ butle nadal nie są dostępne.

Chińska restauracja o nazwie Sei Vui w centrum Kalkuty również zamknęła się z powodu braku butli LPG.  

Eksperci sądzą, że premie za ryzyko geopolityczne mogą także wywołać efekt fali w krajowych dostawach LPG. 

„Nawet bez całkowitego zakłócenia dostaw, same premie za ryzyko geopolityczne mogą napędzać krótkoterminową zmienność na rynkach LPG i szerszych rynkach gazu ziemnego” — powiedział Mehmud Iqbal, menedżer ds. technologii i rozwoju rynku w FortisBC, regulowanym przedsiębiorstwie użyteczności publicznej z Kolumbii Brytyjskiej dostarczającym gaz ziemny i energię elektryczną, w rozmowie z Invezz. 

„Jeżeli napięcia eskalują lub żegluga przez kluczowe wąskie gardła, takie jak Cieśnina Ormuz, zostanie ograniczona, efekty fali mogą wyjść poza LPG i objąć LNG oraz rynki ropy, w miarę jak handlowcy przeszacowują bezpieczeństwo dostaw w regionie.”

Ryzyko geopolityczne, trasy alternatywne i bariery logistyczne

Choć powszechnie przyjętą strategią dywersyfikacji jest unikanie „wkładania wszystkich jajek do jednego koszyka”, bieżące warunki logistyczne stanowią istotne wyzwanie dla tej zasady. 

To zakłócenie w Cieśninie Ormuz przede wszystkim sprzyja eksporterom z Ameryki Północnej, którzy umocnili swoją pozycję jako wiarygodne bezpieczne źródło dla nabywców, według Isaeva z Mind Money. 

Ci nabywcy wykazują gotowość do płacenia premii, by zabezpieczyć gwarantowane łańcuchy dostaw, dodał.

„W tym względzie Indie wydają się być bardziej skłonne do oszczędzania i podejmowania (pewnego) ryzyka niż do przepłacania i oczekiwania” — stwierdził Isaev. 

„Dlatego zarówno Rosja, jak i Afryka Zachodnia są możliwymi alternatywami, ale utrudniają je podobne wąskie gardła logistyczne, a w przypadku współpracy z Rosją także skomplikowane kanały płatnicze.”

W przypadku wysokich kosztów lub ograniczonej dostępności gazu, paliwa zastępcze mogą tymczasowo zaspokoić część popytu. Krajobraz energetyczny Indii wciąż w dużej mierze opiera się na oleju opałowym, a zwłaszcza na węglu. 

Według niektórych analityków około 20% bieżącego zużycia LNG w kraju, szczególnie na potrzeby wytwarzania energii i określonych potrzeb przemysłowych, mogłoby w krótkim terminie zostać zastąpione przez węgiel.

Jednocześnie Bliski Wschód pozostaje kluczowy dla bilansu LPG Indii.

W ostatnich latach Katar był głównym zewnętrznym dostawcą LPG dla Indii, zazwyczaj dostarczając około 4–5 mln ton rocznie. 

„Zastąpienie wolumenów tej skali nieuchronnie zajmie czas” — zauważył Isaev. 

Szybkie rozwiązanie poprzez przekierowanie dostaw z USA lub Afryki Zachodniej jest mało prawdopodobne.

Dostawy z Bliskiego Wschodu docierają w około tydzień, w kontrze do prawie 45-dniowego czasu tranzytu z wybrzeża Zatoki Meksykańskiej USA, według Isaeva.

„To powiedziawszy, nawet jeśli amerykańscy eksporterzy zwiększą wolumeny o 2–3 Bcf/d, po prostu nie są w stanie z dnia na dzień załatać luki wielkości Kataru na rynku” — dodał.