Wojna w Cieśninie Hormuz stwarza poważne ryzyko dla dolara i rynków walutowych

Trwające zamknięcie Cieśniny Hormuz, po siedmiu burzliwych tygodniach wojny, nasiliło globalną niepewność gospodarczą. Nowa analiza sugeruje, że działania banków centralnych — szczególnie w krótkim terminie — zadecydują o bezpośrednich zwycięzcach i przegranych na rynku walutowym.

Thu Lan Nguyen, szefowa badań rynku walutowego i towarowego w Commerzbank AG, rozróżnia krótkoterminowy i długoterminowy rozwój rynku walutowego. 

„W krótkim terminie – i w pewnym stopniu już to widzieliśmy – uwaga najpewniej skupi się na bezpośrednich reakcjach banków centralnych. Które banki centralne zareagują najszybciej i najbardziej agresywnie (poprzez podwyżki stóp) na szok inflacyjny? Ich waluty prawdopodobnie zyskają,” stwierdziła Nguyen. 

Ta dynamika była widoczna w 2022 r., kiedy dolar amerykański skorzystał na wczesnych i szybkich podwyżkach stóp przez Federal Reserve, podczas gdy euro, funt brytyjski i korona szwedzka pozostawały w tyle z powodu bardziej powściągliwych reakcji ich banków centralnych.

Działania banków centralnych w krótkim terminie kontra długoterminowe opanowanie inflacji

Tym razem jednak euro i funt brytyjski wykazują większą odporność wobec dolara. 

To sugeruje, że „rynki ufają zarówno ECB, jak i Bankowi Anglii, że wyciągnęły wnioski z błędów sprzed czterech lat i zareagują wcześnie na ryzyko inflacyjne,” powiedziała Nguyen. 

Z kolei korona szwedzka osłabia się, ponieważ Riksbank „ponownie okazuje się być powściągliwy.” Mimo to Nguyen zachowała ostrożność:

Długoterminowa perspektywa przesuwa jednak uwagę z tempa podwyżek stóp na sukces w opanowaniu inflacji. 

„W dłuższym terminie nie chodzi o to, który bank centralny podniósł stopy jak szybko czy gwałtownie, lecz który skutecznie opanował inflację,” wyjaśniła Nguyen. 

Patrząc na ostatnie lata, mimo że inflacja bazowa spadła w USA, Wielkiej Brytanii, strefie euro i Szwecji, w ostatnim czasie utrzymuje się powyżej celu w Wielkiej Brytanii i USA. 

W strefie euro była tylko nieznacznie powyżej celu 2%, a w Szwecji spadła poniżej 1%. To, wraz z rozwojem wydarzeń politycznych, „pomaga wyjaśnić, dlaczego euro i korona szwedzka poradziły sobie znacznie lepiej niż dolar i funt w ciągu ostatniego roku.”

Największe ryzyko widoczne dla dolara amerykańskiego

Patrząc w przyszłość, Nguyen uważa, że „pszenica prawdopodobnie zostanie odseparowana od plew, a odporne okażą się jedynie te waluty, w których inflacja szybciej wróci w okolice celu 2%.” 

Największe obawy skierowane są wobec dolara amerykańskiego. 

„Szczególnie dla dolara widzimy znaczące ryzyko,” stwierdziła Nguyen.

Nguyen zwróciła uwagę, że poza niedawniejszym wzrostem inflacji spowodowanym znaczącymi podwyżkami taryf importowych.

„Poza inflacją, która ostatnio i tak była silniejsza z powodu znaczących podwyżek taryf importowych, dalsze ataki ze strony rządu USA prawdopodobnie utrudnią amerykańskiemu bankowi centralnemu odpowiednią reakcję na szok inflacyjny,” dodała.