Zwrot ceł Trumpa w wysokości 100 mld USD może obciążyć konsumentów

Rząd USA zwrócił około 100 mld USD przedsiębiorstwom, które zapłaciły tzw. cła „Liberation Day” wprowadzone przez Donalda Trumpa.

Kwota obejmuje należności celne i odsetki i pokrywa ponad połowę z około 166 mld USD pobranych w ramach ceł później odrzuconych przez Sąd Najwyższy.

Służby celne zaakceptowały do przetworzenia potencjalne i potwierdzone zwroty w wysokości 128,68 mld USD do 31 lipca.

Z 28,7 mld USD, które jeszcze nie zostały zrealizowane, 1,6 mld USD jest wstrzymane, ponieważ importerzy nie dostarczyli ważnych danych bankowych.

Dlaczego rząd zwraca pieniądze

Trump wprowadził szerokie cła w 2025 r. na mocy ustawy International Emergency Economic Powers Act (IEEPA), argumentując, że utrzymujące się deficyty handlowe i handel narkotykami stanowią stany wyjątkowe.

Ustawa dawała prezydentowi szerokie uprawnienia do regulowania transakcji gospodarczych w czasie kryzysu, ale nie wymieniała wprost ceł.

Sąd Najwyższy rozstrzygnął ten spór 20 lutego. W orzeczeniu 6–3 sędziowie uznali, że IEEPA nie upoważniała prezydenta do nakładania ceł.

Orzeczenie było węższe niż uznanie, że prezydenckie cła są generalnie niekonstytucyjne — stwierdziło, że administracja sięgnęła po przepis, który nie nadawał jej przyznanej władzy.

Następnie Court of International Trade nakazał US Customs and Border Protection przetworzenie zwrotów.

Służby celne zbudowały dedykowany system znany jako CAPE, aby sprawdzać deklaracje, usuwać kwalifikujące się należności IEEPA i przekazywać potwierdzone kwoty do Skarbu Państwa.

Dlaczego konsumenci mogą nie otrzymać zwrotu

Spłata nie trafia automatycznie do konsumentów, którzy odczuli wyższe ceny.

Służby celne przekazują pieniądze importerowi wpisanemu w zgłoszenie celne (importer of record) lub upoważnionemu pełnomocnikowi, pod warunkiem że ta strona zarejestrowała konto bankowe w USA w agencji.

To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ firma importująca towar może nie być detalistą, sprzedawcą na platformie ani konsumentem, który ostatecznie poniósł koszt.

Wielcy importerzy są zatem w lepszej pozycji, by otrzymać większość środków. Mniejsze firmy, które wysyłały towary za pośrednictwem brokerów lub operatorów logistycznych, mogą najpierw musieć ustalić, kto figurował w zgłoszeniu celnym.

Firmy mogą wykorzystać zwroty do odbudowy rezerw gotówkowych, redukcji zadłużenia lub zrównoważenia wcześniejszych kosztów.

Proces celny nie wymaga zazwyczaj, aby firmy retrospektywnie obniżały ceny lub rekompensowały klientom poniesione koszty, chociaż poszczególne podmioty mogą zdecydować się przekazać środki dalej.

Zwroty jednocześnie usuną przychód wcześniej zaksięgowany przez rząd i dodadzą koszty odsetkowe do ostatecznego rachunku.

Dlaczego program ceł Trumpa nadal nie jest zakończony

Orzeczenie Sądu Najwyższego wyeliminowało IEEPA jako drogę do szerokich ceł, ale nie pozbawiło rządu zdolności nakładania należności na podstawie innych przepisów.

Administracja już sięgnęła po Sekcję 301 ustawy o handlu, aby nałożyć cła w wysokości 10%–12,5% na import z 60 gospodarek, powołując się na niezdolność do ograniczenia towarów powiązanych z pracą przymusową.

USTR twierdzi, że działania nastąpiły po śledztwach, konsultacjach, wysłuchaniach i tysiącach publicznych komentarzy.

Na te cła wnioski wnieśli obecnie 25 stanów i kilka firm.

Profesor Barry Appleton z New York Law School uważa Sekcję 301 za mocniejszą podstawę prawną, ponieważ prezydenci korzystali z niej wcześniej, a Kongres wbudował formalny proces.

Spór skupi się natomiast na tym, czy administracja przestrzegała tych zabezpieczeń i czy uzasadniła działania wobec każdej z gospodarek.