Ameryka chce tańszego długu: dlaczego Wall Street mówi, że sztuczki Treasury nie pomogą

Problem Ameryki nie polega na tym, że inwestorzy przestali ufać długowi Departamentu Skarbu, lecz że coraz częściej oczekują wyższej zapłaty za jego utrzymywanie.

Długoterminowe rentowności USA pozostają blisko wieloletnich maksimów, nawet po tym jak Departament Skarbu podwoił planowane skupy starszych papierów 10- i 30-letnich.

Interwencja chwilowo obniżyła rentowności, ale od tego czasu rentowność 30-year utrzymuje się w pobliżu 5.2% a 10-year około 4.7%.

To sprawia, że kredyty hipoteczne, zadłużenie korporacyjne i koszty refinansowania rządu pozostają dotkliwie wysokie.

Przekaz rynku jest niekomfortowy: Waszyngton może poprawić płynność, ale nie zdoła wyeliminować arytmetyki fiskalnej.

Skupy mogą zmienić płynność, nie arytmetykę długu

Departament Skarbu poinformował 19 sierpnia, że od 9 września do 4 listopada co najmniej podwoi maksymalny rozmiar skupu wspierającego płynność na długim końcu do $4 billion na operację.

Program ten może pomóc dealerom w recyklingu starszych, mniej płynnych obligacji i tymczasowo zmniejszyć presję na określone zapadalności.

Jednak nie zmniejsza to ogólnej kwoty, którą rząd jest winien. Departament Skarbu nadal musi sfinansować zakupy, podczas gdy deficyty wciąż dodają nowy dług.

Stanley Druckenmiller ostrzegł w The Wall Street Journal, że skupy obligacji Departamentu Skarbu mogą wykraczać poza łagodzenie napięć rynkowych i zaczynać wpływać na długoterminowe koszty zadłużania.

Jego szerszy argument był taki, że rynek obligacji sygnalizuje problem fiskalny, a nie tylko problem rynkowy.

Dyrektor ds. inwestycji w Morgan Stanley, Lisa Shalett, przedstawiła podobny argument w Business Insider, opisując takie interwencje jako środki tymczasowe, które nie są w stanie przeciwdziałać siłom podwyższającym premie terminowe, w tym intensywnemu zadłużeniu rządu, niepewności inflacyjnej i silnemu prywatnemu popytowi na kapitał.

Koszty odsetkowe stają się prawdziwym ograniczeniem

W tym miesiącu oficjalna wartość długu przekroczyła $40 trillion, ale ważniejsza dla rynków jest wielkość długu będąca w posiadaniu podmiotów spoza rządu, która wynosi około $32.3 trillion.

Dane Departamentu Skarbu wykazały całkowite zadłużenie na poziomie $40.047 trillion, gdy próg został po raz pierwszy przekroczony, w tym $32.266 trillion będących w posiadaniu podmiotów spoza rządu.

Kongresowe Biuro Budżetowe (CBO) prognozuje, że dług będący w posiadaniu podmiotów spoza rządu wyniesie około 101% PKB w 2026 r. Oczekuje, że tegoroczny deficyt osiągnie $1.9 trillion, czyli 5.8% PKB, w porównaniu ze 50-letnią średnią wynoszącą 3.8%.

Obciążenie staje się coraz bardziej widoczne w przepływach pieniężnych. CBO spodziewa się, że netto koszty odsetkowe przekroczą w tym roku $1 trillion, co odpowiada 3.3% PKB. Do 2036 r. prognozuje, że ta kwota osiągnie $2.1 trillion, czyli 4.6% PKB.

Każde refinansowanie po dzisiejszych wyższych stawkach stopniowo zamyka droższe finansowanie w bilansie Waszyngtonu.

Szybszy wzrost nie jest bezbolesnym wyjściem

Biały Dom i Departament Skarbu argumentowały, że silniejszy wzrost gospodarczy może poprawić relację długu do PKB. Z zasady działa to, jeśli wzrost gospodarczy trwale przewyższa koszty zadłużenia, a deficyty się zmniejszają.

Jednak poprzeczka wzrosła. CBO przewiduje, że duże deficyty będą się utrzymywać nawet bez recesji, podczas gdy wydatki na Social Security, Medicare i obsługę długu rosną szybciej niż dochody.

Jest też większa konkurencja o globalne oszczędności.

Hiperskalowcy AI finansują ogromną rozbudowę infrastruktury w tym samym czasie, gdy Waszyngton potrzebuje bilionów dolarów rocznie finansowania, co dodatkowo zwiększa presję na długoterminowe stopy.

To wszystko nie oznacza, że kryzys zadłużenia USA jest nieuchronny. Treasuries pozostają podstawowym globalnym aktywem bezpiecznym, a dolar zachowuje przewagę waluty rezerwowej.

Jednak ostrzeżenie Wall Street staje się coraz bardziej spójne: tańszy dług będzie wymagał lepszych fundamentów fiskalnych, a nie tylko bardziej pomysłowego zarządzania zadłużeniem.