Błędy polityki banków centralnych mogą podnieść złoto do $5,500/oz do I kw. 2027

Ceny złota prawdopodobnie będą znacznie wyższe do pierwszego kwartału 2027, mimo że obecnie oscylują poniżej $4,600 za uncję. 

Krótkoterminowa zmienność i zmieniające się ryzyka makroekonomiczne zwiększają prawdopodobieństwo, że banki centralne mogą popełnić błędy polityczne — tło, które ostatecznie wspiera złoto, powiedział Nitesh Shah, szef działu badań surowców i makroekonomii w WisdomTree, w rozmowie z Kitco News.

Mimo napięć geopolitycznych, złoto nie spisywało się dobrze jako tradycyjna bezpieczna przystań, według Shaha.

Jednak sugeruje on, że trwające ryzyka w światowej gospodarce rosną, co tworzy pozytywne perspektywy dla metali szlachetnych.

„Złoto wciąż nie zachowuje się tak, jak można by oczekiwać od pełnoprawnego zabezpieczenia geopolitycznego,” czytamy w raporcie. 

Błędy polityki i ryzyka makroekonomiczne jako czynniki pro-wzrostowe

Banki centralne stoją przed trudnym dylematem: ich działania mające na celu zwalczanie inflacji poprzez agresywne podwyżki stóp procentowych mogą pogłębić presje recesyjne lub wywołać stagflację, jak podkreślił Shah.

Ten niepewny balans zwiększa prawdopodobieństwo błędów polityki, co z kolei stanowi istotny czynnik pro-wzrostowy dla cen złota.

„Banki centralne doskonale zdają sobie sprawę, że niewiele mogą zrobić polityką stóp procentowych bez wywołania bólu gospodarczego,” dodał.

Zmiany w przywództwie i przesuwające się priorytety polityczne wprowadzają niepewność co do przyszłego kierunku polityki monetarnej, co z kolei stwarza ryzyko dalszej destabilizacji rynków.

Shah zasugerował, że próba zrobienia zbyt wiele zbyt szybko może doprowadzić do błędów polityki, tworząc niepewność, która z kolei może wspierać złoto.

Długoterminowe bycze perspektywy i prognoza dla srebra

Pomimo dominujących ryzyk polityki i zmienności rynkowej, Shah utrzymuje długoterminowe bycze nastawienie wobec złota.

Przewiduje, że ceny złota ponownie zbliżą się do historycznych rekordów zgodnie z jego aktualnym scenariuszem bazowym, prognozując ten powrót na pierwszy kwartał 2027.

Shah prognozuje, że złoto osiągnie około $5,500 do pierwszego kwartału 2027.

Zaznaczył, że prognoza ta leży bliżej dolnej granicy szerszego możliwego przedziału, wskazując na silny popyt inwestycyjny jako główny czynnik.

Shah przewiduje, że złoto pozostanie w okolicach $4,630 za uncję, nawet przy bardziej pesymistycznym scenariuszu obejmującym spadek inflacji do 2%, umocnienie dolara USA i wzrost rentowności obligacji.

Shah uważa, że ryzyka dotyczące tego aktywa są przesunięte w stronę wzrostu, stwierdzając, że „nawet przy dość niedźwiedzim założeniu, spadek jest stosunkowo ograniczony.” 

Ma również konstruktywne spojrzenie na srebro, choć przyznał, że popyt przemysłowy wprowadza dodatkowy element niepewności.

Prognoza dla srebra to około $92.50 za uncję do pierwszego kwartału 2027, powiedział Shah.

Jednak istnieje potencjał, by ta cena wzrosła wyżej pod wpływem trendów w elektryfikacji i popytu ze strony sektora energii słonecznej.

Zasugerował, że znaczące wzrosty cen złota powinny przełożyć się na wzrost ceny srebra.

Dodatkowo zauważył, że światowy ruch w kierunku dywersyfikacji źródeł energii może w dłuższej perspektywie podtrzymać popyt na srebro.

Shah wskazał, że rosnące ryzyko recesji, niezależne od decyzji w polityce pieniężnej, może stanowić kluczowy czynnik napędzający wzrost cen złota.

Zmieniający się popyt i strategiczna rola złota

Shah stwierdził, że ceny złota zwykle są wspierane przez ryzyka recesyjne, a jeśli te ryzyka się zmaterializują, cena metalu będzie znacząco wspierana.

Ponadto podkreślił kwestie strukturalne, w tym rosnące zadłużenie rządów i utrzymującą się presję osłabiającą dolara USA, jako dodatkowe czynniki pozytywne dla złota.

„Możemy zacząć obserwować odrodzenie się strukturalnej deprecjacji w związku z presją na budżety, a to mogłoby pomóc cenom złota,” powiedział Shah. 

Pomimo że wysokie ceny negatywnie wpływają na sprzedaż biżuterii, rynek pozostaje wspierany przez silny i stały popyt z Azji, zwłaszcza z Chin i Indii.

Shah zauważył, że popyt na złoto nie zniknął, lecz się „przesunął.”

Dodał, że w wielu regionach złoto zachowuje status „inwestycji noszonej”.

Shah zwrócił też uwagę na równoległy trend: inwestorzy instytucjonalni, po latach niedoważeń, teraz strategicznie zwiększają ekspozycję na złoto.

Shah wyjaśnił, że złoto jest coraz częściej postrzegane jako alternatywa dla konwencjonalnych inwestycji o stałym dochodzie, zwłaszcza w świetle obecnej zmienności na rynkach obligacji.

Dodał też, że utrzymujące się napięcia geopolityczne oraz rosnąca skłonność banków centralnych do wykorzystywania złota jako łatwo dostępnego, neutralnego aktywa rezerwowego wzmacniają jego trwałą atrakcyjność.

Shah uważa, że obecne ryzyka geopolityczne są niedoszacowane i powinny być w większym stopniu uwzględnione w cenie złota.

Zasugerował, że obecna cena złota jest „trochę niższa niż powinna być, biorąc pod uwagę panujące ryzyka.” 

W obliczu trwającej zmienności i coraz bardziej skomplikowanego środowiska gospodarczego do zarządzania przez decydentów, Shah przewidywał silne wsparcie zarówno dla złota, jak i srebra.

„Środowisko jest niepewne, a to właśnie niepewność ostatecznie skłania inwestorów ku złotu.”