Porozumienie USA‑Iran raczej nie zakończy kryzysu podaży, mimo że Brent spadł poniżej 100 USD

Nawet jeśli zostanie zawarte porozumienie pokojowe między USA a Iranem, fizyczny rynek ropy i gazu pozostanie napięty, a ceny spot mogą pozostać podwyższone. 

„Ogłoszenie porozumienia natychmiast przesunęłoby kontrakty terminowe dalej; w rzeczywistości nawet sama perspektywa porozumienia już wywołuje spadek cen ropy,” powiedziała Paola Rodriguez-Masiu, główna analityczka ds. ropy w Rystad Energy, w komentarzu.

Kontrakty terminowe reagują szybko, rynek fizyczny pozostaje w tyle 

Ceny ropy Brent odnotowały dalsze gwałtowne spadki i spadły poniżej 100 USD za baryłkę w czwartek, gdy nadzieje na stopniowe wznowienie przepływów przez Cieśninę Ormuz wzrosły po tym, jak Iran przeanalizował nową propozycję USA mającą na celu zakończenie konfliktu.

Kontrakt Brent był ostatnio notowany po 97 USD za baryłkę.

Według raportu Al Arabiya podobno osiągnięto porozumienie w sprawie złagodzenia blokady USA w zamian za stopniowe ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz.

Z kolei Channel 12 poinformował, że Iran zgodził się przekazać zapasy uranu wzbogaconego do 60% do trzeciego kraju w ramach toczących się rozmów.

Jednak inne doniesienia wskazują, że kwestia transferu uranu pozostaje nierozwiązana i wysoce sporna w negocjacjach.

„Wyprzedaż częściowo cofa wzrosty cen energii napędzane konfliktem…,” napisał Warren Patterson, szef strategii surowcowej w ING Group, w nocie. 

Z kolei Rystad Energy poinformowało, że obecne ramy porozumienia obejmują moratorium na irańskie wzbogacanie uranu, złagodzenie sankcji oraz 30-dniowe okno negocjacyjne.

Ramy te odzwierciedlają zaplanowaną przerwę, a nie rozwiązanie — co jest niezwykle istotne w kontekście fizycznych baryłek, stwierdziła norweska agencja wywiadu energetycznego.

Rystad Energy nadal szacuje, że istotna odbudowa wolumenów nastąpi w ciągu sześciu do ośmiu tygodni po ustaleniu wiarygodnych warunków dostępu.

Oczekuje się, że przepływy fizyczne wrócą do 80–90% poziomów sprzed zakłóceń do lipca, a przybycia do portów przetwórczych będą się opóźniać dodatkowo o kolejne cztery do sześciu tygodni.

Ponowne odtworzenie zaufania handlowego zajmie czas — będzie wymagać dostosowania wycen na rynkach ubezpieczeń tranzytowych i zapewnienia przez operatorów statków niezawodnego, długoterminowego dostępu, według Rodriguez-Masiu.

Opóźnienia w żegludze i normalizacja rynku

„Sześcio- do ośmiotygodniowe opóźnienie między ustaleniem wiarygodnych warunków dostępu a faktyczną normalizacją przepływów nie jest ostrożnym szacunkiem — to strukturalna cecha funkcjonowania rynków żeglugowych. Rynki globalne nie powinny mylić nagłówka o zawieszeniu broni z nagłówkiem o podaży,” powiedziała.

Chociaż rynek kontraktów terminowych natychmiast odzwierciedla wpływ potencjalnego porozumienia na ceny, rynek fizyczny będzie wymagał znacznie więcej czasu, aby dojść do porozumienia — dodali analitycy Rystad.

Kilka kluczowych wskaźników odróżnia obecną sytuację od wcześniejszych przypadków, gdy propozycje USA były omawiane, ale ostatecznie nie powiodły się.

Po rozpoczęciu wojny 28 lutego minister spraw zagranicznych Iranu Araghchi odwiedził Pekin po raz pierwszy wcześniej w tym tygodniu.

Chiński minister spraw zagranicznych Wang Yi publicznie wezwał do kompleksowego zawieszenia broni i natychmiastowego ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz.

Przyjęcie najwyższego dyplomaty Iranu przy jednoczesnym wyrażeniu „głębokiego niepokoju” oznacza istotną zmianę w stanowisku dyplomatycznym Pekinu, stwierdził Rystad.

„Wpływ Chin na irańskie przychody z ropy daje im narzędzia, których Waszyngton nie posiada, a obecnie istnieją bezpośrednie dowody na ich użycie” — dodała agencja.

W znaczącej zmianie polityki operacyjnej prezydent USA Donald Trump wyraźnie zawiesił praktykę eskortowania przez USA statków handlowych przez Cieśninę Ormuz, mając na celu stworzenie warunków sprzyjających porozumieniu.

Brak komentarza ze strony Islamic Revolutionary Guard Corps w związku z najnowszymi propozycjami USA jest istotnym elementem analitycznym, w przeciwieństwie do ich reakcji na wcześniejsze oferty. 

Poza standardowymi oświadczeniami nawigacyjnymi nie było żadnej znaczącej reakcji politycznej ani oficjalnej.

Rystad Energy uważa tę ciszę za wskaźnik, że propozycja jest rozważana poważnie na poziomie wymagającym ostrożnego traktowania przed wszelkimi publicznymi oświadczeniami.