Złoto poniżej $4,700; napływy do ETF sugerują silny apetyt inwestorów

Ceny złota pozostały stonowane na początku nowego tygodnia handlowego, utrzymując się poniżej $4,700 za uncję.

Jednak analitycy nadal oczekują odnowionej siły później w tym roku, ponieważ popyt inwestycyjny na złoto pozostaje odporny.

Zgodnie z najświeższym miesięcznym raportem World Gold Council, globalne fundusze ETF zabezpieczone złotem odnotowały w kwietniu napływy w wysokości 45 tonnes, o wartości około $6.575 billion.

Odbicie nastąpiło po silnych odpływach wynoszących 84.3 tonnes w marcu i podniosło całkowite globalne zasoby w ETF do 4,137 tonnes — trzeciego najwyższego poziomu w historii, jedynie nieznacznie poniżej historycznego rekordu 4,176 tonnes osiągniętego w lutym.

Europa przoduje w zakupach złota

ETF-y złota notowane w Europie odpowiadały za największą część napływów w kwietniu.

Inwestorzy z tego regionu dodali niemal 27 tonnes złota, o wartości około $3.7 billion.

World Gold Council wskazał, że Wielka Brytania była głównym motorem wzrostu popytu, a Szwajcaria i Niemcy również odnotowały istotne napływy.

Analitycy powiedzieli, że aktywność zakupowa odzwierciedla rosnące obawy dotyczące niestabilności geopolitycznej i ryzyka inflacyjnego wynikającego z trwającego konfliktu na Bliskim Wschodzie.

„Wielka Brytania przewodziła wzrostowi, a Szwajcaria i Niemcy również miały znaczący udział. Pozytywne napływy w regionie wydają się być powiązane ze wzrostem ryzyk geopolitycznych i geogospodarczych, ponieważ inwestorzy oceniali inflacyjne implikacje bardziej przedłużonego konfliktu z Iranem oraz związanej z tym presji na ceny energii” — czytamy w raporcie.

Inwestorzy z Ameryki Północnej również kontynuowali zwiększanie ekspozycji na produkty zabezpieczone złotem; regionalne fundusze odnotowały napływy w wysokości 6.1 tonnes o wartości około $1 billion.

Ryzyka inflacyjne wywierają krótkoterminową presję

Mimo odbicia popytu w ETF-ach, analitycy ostrzegali, że złoto pozostaje podatne w krótkim terminie z powodu zmieniających się oczekiwań co do stóp procentowych i trwających zaburzeń na rynkach energii powiązanych z wojną w Iranie.

Konflikt wywołał poważny wstrząs na globalnych rynkach energii, co doprowadziło do gwałtownego wzrostu cen ropy i odnowiło obawy dotyczące inflacji na całym świecie.

Wyższe ryzyko inflacyjne mogłoby zmusić banki centralne do utrzymania ostrzejszej polityki pieniężnej przez dłużej, podnosząc rentowności obligacji i zwiększając koszt alternatywny trzymania aktywów niegenerujących dochodu, takich jak złoto.

World Gold Council stwierdził, że rynki wydają się obecnie traktować wstrząs energetyczny jako tymczasowy, co ogranicza natychmiastowy impet wzrostowy cen kruszcu.

„Krótkoterminowa sytuacja nie jest szczególnie korzystna. Złoto jest technicznie podatne, oczekiwania na cięcia stóp przesunęły się w czasie, a rynki traktują wstrząs jako tymczasowy. Przy braku nowego katalizatora okres ten może pozostać słaby dla złota” — powiedzieli analitycy.

Popyt w Azji pozostaje silny

Podczas gdy popyt ze świata zachodniego pozostaje wrażliwy na oczekiwania dotyczące stóp procentowych, inwestorzy azjatyccy nadal agresywnie zwiększali ekspozycję na złoto.

ETF-y złota notowane w Azji odnotowały w kwietniu napływy przekraczające 11 tonnes, o wartości około $1.8 billion, co oznacza ósmy z rzędu miesiąc dodatnich napływów dla regionu.

Chiny pozostawały głównym motorem popytu w Azji.

Fundusze w Hongkongu dodały w ciągu miesiąca około $732 million — rekordowy napływ — wspierany wprowadzeniem nowych produktów ETF, podczas gdy fundusze na rynku krajowym Chin również nadal przyciągały kapitał.

World Gold Council wskazał, że popyt w regionie był wspierany przez podwyższone napięcia geopolityczne, spadające rentowności obligacji oraz trwające zakupy złota przez banki centralne.

„Region pozostaje ważny do obserwacji, a dotychczasowe przepływy w roku są obecnie na ścieżce, by zagrozić zeszłorocznemu rekordowi” — zauważył raport.

Chociaż ceny złota zatrzymały się w ostatnich tygodniach, analitycy w większości nadal postrzegają długoterminowy trend jako konstruktywny, szczególnie jeśli napięcia geopolityczne utrzymają się lub presje inflacyjne nasilą się później w tym roku.