Indie otwierają import cukru w obliczu wzrostu cen: dokąd zmierzają ceny światowe?

Indie sięgają po import cukru po raz pierwszy od niemal dekady, gdy gwałtowny wzrost cen krajowych rodzi obawy o zaopatrzenie przed kluczowym okresem świątecznym w kraju.

Rząd zezwoli na bezcłowy import 1 miliona ton metrycznych surowego cukru między teraz a Oct. 31, zgodnie z zawiadomieniem Ministerstwa Handlu wydanym w czwartek.

Zazwyczaj Indie nakładają 100% cło na import cukru, co czyni tę decyzję znaczącą interwencją na rynku krajowym.

Ruch ten następuje po tym, jak ceny cukru gwałtownie wzrosły w ostatnich tygodniach.

Ceny detaliczne w największych indyjskich miastach wzrosły o niemal Rs 20 za kg w ciągu dwóch tygodni, osiągając średnio około Rs 70 za kg, według przekazanych informacji.

Ceny wzrosły o niemal 40% w ciągu dwóch miesięcy.

Moment jest szczególnie wrażliwy, ponieważ konsumpcja cukru zwykle rośnie podczas indyjskiego okresu świątecznego, gdy gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa zwiększają zakupy tradycyjnych słodyczy i innych wyrobów cukierniczych.

Rząd nałożył także limity magazynowania na dużych odbiorców w okresie od Sept. 1 do Nov. 30.

Dozwolony zapas został ograniczony do 15 dni — posunięcie mające zniechęcić do gromadzenia zapasów i zapobiec dalszemu zaostrzeniu podaży.

Połączenie importów i ograniczeń zapasów sugeruje, że decydenci dążą do powstrzymania wzrostu cen, zanim zwiększony popyt w okresie świątecznym wywrze dodatkową presję na rynek.

'Indie nie mają niedoboru cukru', mówi stowarzyszenie cukrowni

Mimo gwałtownego wzrostu cen, indyjskie cukrownie próbują minimalizować obawy o zasadniczy niedobór.

Niraj Shirgaokar, prezes Indian Sugar Mills Association, powiedział, że ogólna pozycja zaopatrzeniowa kraju pozostaje komfortowa.

"Chcę na samym początku bardzo wyraźnie przekazać jedną wiadomość, bo będzie ona kształtować wszystko, co potem powiem — Indie nie mają niedoboru cukru. Nasza produkcja i pozycja zapasowa pozostają zasadniczo komfortowe" — powiedział.

"To, czym zajmujemy się dziś, to krótkoterminowy problem nastrojów rynkowych przed okresem świątecznym oraz zestaw skalowanych, tymczasowych środków mających zarządzać tymi nastrojami. To nie jest strukturalny problem podaży" — dodał.

Shirgaokar oszacował netto produkcję cukru na 2025-26 na około 279 lakh tons, z zapasami zamykającymi prognozowanymi na około 35 lakh tons.

Opisał to jako zdrowy bufor w stosunku do normalnego krajowego zużycia po uwzględnieniu cukru przekierowanego na produkcję etanolu.

Powiedział, że ceny detaliczne wzrosły z około Rs 48 za kg w lipcu do około Rs 55-56 za kg w sierpniu, co stanowi wzrost o około 16%, choć dane różnią się w zależności od rynku.

Decyzja rządu o zezwoleniu na import odzwierciedla jednak presję odczuwaną na rynku fizycznym.

Dlaczego rosną ceny cukru

Niższa krajowa produkcja jest jednym z głównych czynników stojących za wzrostem.

Shirgaokar powiedział, że początkowa prognoza produkcji została skorygowana do około 309 lakh tons, głównie z powodu wpływu warunków pogodowych, niższych plonów trzciny cukrowej i obniżonej wydajności cukru.

Maharashtra, największy stan produkujący cukier w Indiach, odnotował wyższe tempo tłoczenia, podczas gdy czerwona zgnilizna i problemy odmianowe dotknęły trzcinę cukrową w Uttar Pradesh.

Jednocześnie popyt rośnie, gdy handlowcy i konsumenci przygotowują się do sezonu świątecznego.

Ale Shirgaokar stwierdził, że najważniejszym czynnikiem stojącym za ostatnim skokiem cen były zakupy spekulacyjne, a nie rzeczywisty niedobór.

"Największym wkładem było jednak zachowanie spekulacyjne. Dzieje się to od kilku tygodni i w wyniku tego niektórzy duzi nabywcy, którzy zwykle kupowaliby 'just in time', zaczęli magazynować, a wskutek składowania, które ma miejsce miesiąc i pół do dwóch miesięcy wcześniej, to zachowanie wyciągnęło cukier z obiegu i pozostaje w magazynach, tworząc sztuczne napięcie, które nie ma nic wspólnego z rzeczywistą dostępnością..."

Ta dynamika może wzmacniać wzrosty cen nawet wtedy, gdy łączne dostawy pozostają wystarczające.

Firmy, które normalnie kupowałyby cukier bliżej momentu jego konsumpcji, zamiast tego budują zapasy wcześniej, zmniejszając ilość krążącą na rynku spot i tworząc pozory ograniczonej dostępności.

Importy mogą potrzebować czasu, by obniżyć ceny

Decyzja rządu o imporcie może pomóc złagodzić tę presję, chociaż termin dodatkowej podaży będzie zależał od tego, jak szybko rafinerie będą w stanie pozyskać i przerobić surowy cukier.

Indie mają kilka rafinerii cukru zlokalizowanych przy portach, które importują surowy cukier bezcłowo w celu rafinacji i eksportu powstałego cukru białego.

Zgodnie z najnowszym rozporządzeniem te rafinerie mogą ubiegać się o przydział z kwoty 1 miliona ton i sprzedawać rafinowany cukier wyprodukowany z już importowanego surowca na rynku krajowym do końca października.

Dealer z siedzibą w Mumbaju pracujący dla globalnej firmy handlowej oszacował, że ruch ten mógłby szybko dodać około 300 000 ton do rynku krajowego, podał Reuters.

Jednak inny dealer z New Delhi powiedział Reuters, że Indie prawdopodobnie będą pozyskiwać większość surowego cukru z Brazylii, a transporty mogą trwać blisko dwóch miesięcy.

To oznaczałoby, że większość wpływu na krajową dostępność może stać się widoczna dopiero od października.

Cukrownie i rafinerie z możliwością przetworzenia surowego cukru na biały muszą składać wnioski o przydział taryfowo-kontyngentowy między Aug. 21 and Aug. 28.

Preferencję otrzymają importerzy, którzy zobowiążą się do zakończenia importu do Oct. 15.

Ogłoszenie o imporcie już wpłynęło na ceny międzynarodowe — cukier na kontraktach w Nowym Jorku osiągnął w czwartek najwyższy poziom od 15 miesięcy, a na giełdzie w Londynie ceny dotknęły 17-miesięcznego maksimum, gdy handlowcy oceniali perspektywę silniejszego popytu indyjskiego.

Dla Indii dodatkowa podaż może jednak położyć sufit pod krajową zwyżkę.

„Choć ceny międzynarodowe wzrosły w reakcji na wiadomości o zwiększonych zakupach Indii, dla Indii decyzja o imporcie powinna ograniczyć krajową zwyżkę” — powiedział Ashok Jain, prezes Bombay Sugar Merchants Association.

Akcje firm cukrowniczych korzystają na wyższych cenach

Skok cen wywołał w poniedziałek rajd akcji indyjskich firm cukrowniczych, gdy inwestorzy oceniali implikacje stabilnie wysokich cen krajowych i ograniczeń podaży w krótkim terminie.

Bajaj Hindusthan Sugar wzrósł o ponad 11%, podczas gdy Shree Renuka Sugars zyskał 8,5%.

Dwarikesh Sugar Industries podrożał o 10%, Dhampur Sugar Mills dodał 5,2%, a Avadh Sugar & Energy wzrósł o 4,5%.

Dalmia Bharat Sugar and Industries oraz Triveni Engineering and Industries również poszły w górę, każdy około 2,5%.

Reakcja rynku akcji podkreśla napięcie, z jakim boryka się sektor.

Wyższe ceny cukru mogą poprawić przychody cukrowni z realizacji sprzedaży i potencjalnie wesprzeć marże.

Ale interwencja rządu, w tym importy i limity zapasów, ostatecznie może ograniczyć, ile producenci skorzystają na zwyżce.

Priorytet rządu jest wyraźnie skierowany na ceny dla konsumentów, a nie maksymalizację rentowności firm cukrowniczych.

Globalny rynek cukru zwiększa presję

Krajowa sytuacja Indii rozwija się na tle kurczącego się globalnego rynku cukru.

Wielu analityków niedawno przesunęło swoje prognozy w stronę globalnych deficytów na sezon 2026-27.

Na początku tego miesiąca Covrig Analytics poinformował, że obecnie oczekuje globalnego deficytu wynoszącego 300 000 metric tons, w porównaniu z prognozą nadwyżki 100 000 ton w czerwcu.

Green Pool Commodity Specialists 29 July podniósł swoje prognozowane niedobory do 3,3 miliona tons z poprzednich 1,76 miliona tons, podczas gdy StoneX zwiększył swoją prognozę do 1,7 miliona tons z 550 000 tons.

Handlarz cukrem Czarnikow również przesunął prognozę z wcześniejszej nadwyżki 1,4 miliona tons do deficytu 100 000 tons.

Jednym z czynników stojących za zmianą perspektyw jest Brazylia, największy producent cukru na świecie.

Unica podała 6 Aug., że produkcja cukru w regionie Center-South Brazylii spadła w czerwcu o 26,3% r/r do 3.903 miliona tons.

Przemysł cukrowniczy Brazylii stoi także w obliczu zmieniających się zachęt między produkcją cukru a etanolem.

Wyższe ceny ropy mogą uczynić etanol bardziej atrakcyjnym, zachęcając cukrownie do kierowania większej części trzciny cukrowej na produkcję biopaliwa zamiast cukru.

Ryzyka pogodowe zaciemniają globalne perspektywy

Pogoda jest kolejnym źródłem niepewności dla rynku cukru.

W Europie susza i upały mają spowodować spadek produkcji cukru w Unii Europejskiej i Wielkiej Brytanii do 14,98 miliona metric tons w tym roku, według danych S&P Global Energy cited by Barchart.

Byłby to najniższy poziom produkcji od 11 lat.

Istnieją również obawy dotyczące możliwych skutków zjawiska El Niño dla największych regionów produkujących cukier na świecie.

Brazylia, Indie i Tajlandia są trzema największymi regionami produkującymi cukier na świecie, a zmiany wzorców opadów mogą wpłynąć na plony trzciny cukrowej.

US Climate Prediction Center stwierdził w lipcu, że wzorzec El Niño, który pojawił się wzdłuż równikowego Pacyfiku, prawdopodobnie stanie się jednym z najsilniejszych od ponad 75 lat.

Mocniejsze El Niño może ograniczyć opady w kluczowych regionach upraw, dodając kolejną warstwę niepewności do globalnych dostaw cukru.

"Obawy, że suche warunki związane z wydarzeniem El Niño mogą zakłócić globalną produkcję cukru, są bycze dla cen" — podał Barchart.

Indie stoją przed trudnym zadaniem równoważenia

Dla rządu Indii natychmiastowym celem jest zapobieżenie przekształceniu tymczasowego zacieśnienia podaży w szerszy problem inflacyjny.

Decyzja o zezwoleniu na 1 milion ton bezcłowego importu powinna zwiększyć dostępność, chociaż pełny wpływ może zająć kilka tygodni, zanim dotrze do konsumentów.

Ograniczenie limitów magazynowania powinno także utrudnić dużym nabywcom gromadzenie nadmiernych zapasów przed okresem świątecznym.

Jednocześnie decydenci będą musieli wyważyć interesy konsumentów wobec ekonomiki cukrowni, które już odczuły presję produkcyjną spowodowaną pogodą i niższymi plonami trzciny cukrowej.

Rząd stoi również pod presją polityczną w sprawie swojej polityki dotyczącej etanolu.

Partie opozycyjne twierdzą, że zwiększone mieszanie etanolu z benzyną skierowało cukier na produkcję paliwa i przyczyniło się do wyższych cen.

Przedstawiciele przemysłu i eksperci jednak odrzucili tezę, że przekierowanie do etanolu jest główną przyczyną ostatniego skoku cen.

Bardziej bezpośrednie wyjaśnienie wydaje się być kombinacją niższej niż oczekiwano produkcji, sezonowego popytu, międzynarodowych obaw o podaż i spekulacyjnego gromadzenia zapasów.

To rozróżnienie ma znaczenie. Jeśli problem jest przede wszystkim tymczasowym zacieśnieniem dostępności na rynku, a nie strukturalnym niedoborem, dodatkowe importy i koniec cyklu zakupów świątecznych mogą ostatecznie złagodzić ceny.

Ale jeśli globalna produkcja będzie nadal rozczarowywać, a pogoda zakłóci główne regiony upraw, uzależnienie Indii od importu może stać się znaczące.