Ropa odbija po naciskach USA na Iran — Chiny zdecydują o skutkach sankcji

Ceny ropy odbiły we wtorek po gwałtownym cofnięciu w poprzedniej sesji, gdy inwestorzy rozważali surowsze sankcje USA wobec Iranu w kontekście sygnałów, że gospodarcza kampania Waszyngtonu może stanowić mniejsze bezpośrednie zagrożenie dla dostaw fizycznych niż wznowione działania militarne.

Brent wzrósł o 0.3% do $92.44 za baryłkę na rynkach azjatyckich, podczas gdy WTI zyskał 0.4% do $85.38.

Oba benchmarki spadły w poniedziałek o ponad 2%, gdy inwestorzy realizowali zyski po dwóch tygodniach wzrostów.

Rynek próbuje teraz ocenić, czy sankcje rzeczywiście ograniczą irański eksport, czy raczej przedłużą impas wokół Cieśniny Ormuz.

Sankcje tworzą powolnie narastające ryzyko dla ropy

Departament Skarbu USA rozszerzył swoją kampanię nacisków w poniedziałek, celując w ponad 60 podmiotów, osób i statków, jednocześnie ostrzegając kraje i firmy, że dalsze prowadzenie interesów z Iranem może ostatecznie uruchomić sankcje wtórne.

Waszyngton poszerza środki w obszarach takich jak transport morski, technologie, aktywa cyfrowe i lotnictwo.

Sekretarz Skarbu Scott Bessent powiedział, że partnerzy handlowi otrzymają określone okresy na ograniczenie ekspozycji wobec Iranu, choć administracja nie sięgnęła po natychmiastowe sankcje wobec głównych gospodarek, takich jak Chiny.

To rozróżnienie pomaga wyjaśnić stosunkowo powściągliwą reakcję ropy.

Jorge Leon z Rystad Energy powiedział The Wall Street Journal, że kluczowym czynnikiem pozostają Chiny, ponieważ są de facto jedynym znaczącym nabywcą irańskiej ropy.

Jego zdaniem przychody Teheranu z ropy mogą ucierpieć w ograniczonym stopniu, chyba że Pekin istotnie zmniejszy zakupy.

Ormuz utrzymuje premię geopolityczną

Zagrożenie dla fizycznych dostaw nie zniknęło. Tankowiec został we wtorek trafiony i unieruchomiony około 17 kilometrów na północny wschód od Ash Shishah w Omanie, podała agencja UK Maritime Trade Operations.

Iran dodatkowo umieścił na czarnej liście 45 tankowców, które — jak twierdzi — naruszyły zasady tranzytu przez Cieśninę Ormuz, grożąc grzywnami, zatrzymaniem i konfiskatą ładunku.

Na liście znajdują się tankowce przewożące ropę naftową, LNG oraz produkty rafineryjne powiązane z kilkoma dużymi regionalnymi i międzynarodowymi operatorami.

Przed konfliktem region Zatoki stanowił przepływy energetyczne odpowiadające w przybliżeniu 20% globalnego zużycia ropy, co czyni Cieśninę Ormuz szczególnie istotną dla rynku Brent, który odzwierciedla międzynarodowy morski rynek ropy surowej bardziej bezpośrednio niż WTI.

Strateg BNY Geoff Yu, w komentarzu opublikowanym przez FXStreet, ocenia, że rozszerzająca się konfrontacja gospodarcza Waszyngtonu może mieć skutki uboczne znacznie wykraczające poza Iran.

Presja wywierana na europejskich i azjatyckich partnerów handlowych może w coraz większym stopniu kształtować zarówno przepływy energetyczne, jak i szersze relacje geopolityczne.

Kurczące się bufory podaży pozostawiają niewiele miejsca na zakłócenia

Rynek ropy ma też mniejszą ochronę przed kolejnym szokiem podażowym.

Zasoby amerykańskiego Strategic Petroleum Reserve spadły w zeszłym tygodniu o około 3.7 million barrels do 289.7 million barrels, co jest najniższym poziomem od listopada 1982 r.

Produkty rafineryjne to dodatkowe źródło niepokoju.

Azjatyckie importy diesla, paliwa lotniczego i innych produktów znacznie spadły w porównaniu z poziomami sprzed konfliktu, podczas gdy globalne marże rafineryjne pozostają podwyższone, ponieważ zakłócenia na Bliskim Wschodzie ograniczają dostęp do gatunków ropy potrzebnych do produkcji kluczowych paliw transportowych.