Hoe Trumps tarieven de economische identiteit van Canada veranderen

De relatie tussen Canada en de Verenigde Staten is altijd gekenmerkt geweest door sterke economische banden.

Maar nu hebben de handelsconflicten die banden in het ongewisse gebracht.

US President Donald Trump has threatened sweeping 25% tariffs on Canadian goods, shaking investor confidence and putting Canada’s economic reliance on its southern neighbour under the spotlight.

The temporary pause in tariffs may have offered a moment to breathe, but the damage is already being felt.

Bedrijfsinvesteringen lopen terug, sectoren herzien hun toeleveringsketens en politieke leiders doen hun best om te reageren.

Is Canada te afhankelijk van de VS?

Trade has been at the heart of Canada’s economy for decades.

Het 'Vrijehandelsakkoord' tussen Canada en de VS uit 1988 was het begin van de diepe economische integratie van het land. Dit werd later versterkt door NAFTA in 1994 en USMCA in 2020.

Tegenwoordig gaat 80% van de Canadese export naar de VS, waardoor het land een van de meest handelsafhankelijke economieën ter wereld is.

By comparison, Canada accounts for only 3% of the US economy.

The imbalance means the US holds more negotiating power, and Trump's threats of tariffs have already exposed this weakness in Canada. 

Gezien de grote afhankelijkheid van de Amerikaanse handel heeft zelfs de suggestie van invoerrechten het vertrouwen van beleggers geschokt.

Als de tarieven doorgaan, kan Canada een ernstige economische schok ondervinden, met mogelijke banenverlies, stijgende consumentenprijzen en een vertraging in belangrijke sectoren zoals de productie en energie.

Trump is zich er al van bewust dat hij in dit handelsverdrag de overhand heeft. Daarom beweert hij dat hij Canada de ' 51e staat' wil maken.

De mythe van het handelsdeficit

Trump heeft het Amerikaanse handelsdeficit met Canada gepresenteerd als bewijs dat Amerika zijn noordelijke buurland "subsidieert".

He has claimed the deficit is as high as $200 billion, although the actual figure in 2024 was $63 billion, which is just a fraction of the US’s overall $1.2 trillion trade deficit.

More importantly, trade deficits are not subsidies.

De VS hebben een handelsdeficit omdat ze meer consumeren dan ze produceren, en niet vanwege oneerlijke handelspolitiek.

According to the US Census Bureau, Canada remains the largest buyer of US goods, purchasing $349.4 billion worth in 2024, more than Mexico or China.

At the same time, the US benefits from cheap Canadian exports, particularly oil and aluminum, which lower production costs for American industries.

Investment is already leaving Canada

De onzekerheid alleen al is voldoende om bedrijven te laten vertrekken.

Uit een recent onderzoek van KPMG blijkt dat bijna de helft van de Canadese bedrijven van plan is de productie of investeringen naar de VS te verplaatsen om mogelijke tarieven te vermijden.

This is particularly the case in the auto industry, where companies rely on seamless cross-border supply chains.

Auto-onderdelen die in Ontario worden gemaakt, kunnen tot acht keer de grens oversteken voordat ze worden geassembleerd. Nieuwe handelsbelemmeringen zouden de kosten dus aanzienlijk verhogen.

De Bank of Canada heeft onlangs de rente verlaagd, deels als reactie op de afnemende investeringen in het bedrijfsleven.

Het bruto binnenlands product per hoofd van de bevolking is in acht van de laatste negen kwartalen gedaald. Economisten waarschuwen dat de Canadese economie niet goed voorbereid is op een handelsoorlog.

Als de investeringen blijven dalen, kan de werkgelegenheid afnemen en kan de economische groei stagneren.

The energy factor: can Canada find new buyers?

Een van de grootste exportproducten van Canada naar de VS is energie.

Olie, aardgas en elektriciteit vormen ongeveer een derde van de totale Canadese export.

Als de VS tarieven op deze goederen invoert, kan het voor Canada moeilijk worden om alternatieve markten te vinden.

Het land beschikt niet over de infrastructuur om olie-exporten snel naar Azië of Europa te verplaatsen.

At the same time, US refiners are heavily dependent on Canadian heavy crude, which their facilities are specifically designed to process.

While the US has ramped up domestic oil production, it still relies on Canadian imports to balance its refining needs.

Als de Canadese olietoevoer wordt afgesloten, zal dat grote verstoringen veroorzaken op de Amerikaanse energiemarkt. Daarom is het onwaarschijnlijk dat de VS de olie met tarieven zal belasten.

A wake-up call for Canada’s economy

The biggest lesson from this crisis is that Canada needs to diversify its trade relationships.

Successive governments have talked about reducing dependence on the US, but little progress has been made.

Infrastructuurbeperkingen, regelgeving en het ontbreken van internationale handelsverdragen hebben ervoor gezorgd dat Canada vastzit in zijn huidige handelspatronen.

Een eerste reactie op dit beleid is het hervatten van de gesprekken over het verwijderen van de handelsbarrières tussen de provincies.

De provincies beginnen te beseffen dat de binnenlandse handel moet worden verbeterd als het land veerkrachtiger moet worden.

Er is ook een groeiende politieke wil om te investeren in infrastructuur, zoals pijpleidingen en havens, die Canada kunnen helpen zijn bereik uit te breiden naar wereldwijde markten.

The next Canadian government will have to make this crisis a top priority.

Economische veerkracht vereist een combinatie van diversificatie van de handel, investeringen in infrastructuur en regelgevende hervormingen.

Canada may not be able to escape its economic ties to the US, but it can certainly work toward reducing its vulnerability.