Beperkt Powells stap de invloed van het Witte Huis op de Fed?

Federal Reserve-voorzitter Jerome H. Powell heeft zijn achtjarige ambtstermijn afgesloten met een van de meest omstreden beleidsmomenten in decennia, wat de diepe verdeeldheid binnen de centrale bank onderstreept.

Bovendien voegt zijn besluit om op de raad van de Federal Reserve te blijven nadat zijn voorzitterschap in mei eindigt, een nieuwe laag complexiteit toe aan een toch al delicate overgang, waarbij de markten zich nu voorbereiden op een ongebruikelijke periode van overlappend leiderschap.

De ontwikkeling komt op een moment dat de inflatie hardnekkig boven het streefgetal blijft en geopolitieke spanningen, met name het conflict in Iran, het economische vooruitzicht blijven vertroebelen.

Gezamenlijk hebben deze ontwikkelingen de belangstelling van waarnemers en analisten vergroot.

Powell blijft aan boord en beperkt de invloed van het Witte Huis

In afwijking van lang gevestigde precedenten bevestigde Powell dat hij na het einde van zijn termijn als voorzitter op 15 mei zal blijven dienen als gouverneur.

Zijn termijn in de raad loopt door tot januari 2028, waardoor hij een belangrijke figuur in beleidsdiscussies kan blijven.

Door te blijven verhindert Powell feitelijk dat het Witte Huis zijn zetel in de raad direct kan invullen, waardoor de invloed op de samenstelling van de centrale bank wordt beperkt.

De stap komt te midden van verscherpte spanningen met de regering van Donald Trump, die herhaaldelijk kritiek heeft geuit op het beleid van de Fed.

Powell presenteerde zijn beslissing als een waarborg voor institutionele onafhankelijkheid en waarschuwde dat recente politieke druk het autonome karakter van de Fed kan ondermijnen.

Miran, voorstander van renteverlagingen, vertrekt als Warsh wordt bevestigd

Volgens de Amerikaanse wet nomineert de president de voorzitter van de Federal Reserve en twee vicevoorzitters voor termijnen van vier jaar, onderworpen aan afzonderlijke bevestiging door de Senaat, los van hun functies als gouverneurs.

Powell zit sinds 2012 in de raad en is sinds 2018 voorzitter; zijn huidige termijn eindigt op 15 mei 2026.

Donald Trump heeft de voormalige Fed-gouverneur Kevin M. Warsh genomineerd als zijn opvolger, terwijl Powells termijn als gouverneur doorloopt tot januari 2028.

Onder andere functionarissen werd Philip Jefferson in 2023 bevestigd als vicevoorzitter.

Michael Barr trad in 2025 terug uit zijn functie als vicevoorzitter maar blijft gouverneur, en Michelle Bowman nam in juni 2025 de positie van vicevoorzitter over.

Christopher Waller en Lisa Cook blijven in de raad dienen, waarbij Cook haar positie behoudt ondanks juridische uitdagingen.

Na het aftreden van Adriana Kugler in 2025 werd Stephen Miran bevestigd voor een termijn die sindsdien is verlopen maar die hij behoudt tot een opvolger is goedgekeurd.

Van Warsh wordt verwacht dat hij die zetel zal innemen als hij als voorzitter wordt bevestigd.

Dit zou opnieuw een voorstander van lagere rentetarieven verwijderen, aangezien Miran sinds zijn toetreding tot de centrale bank afgelopen september bij elke Fed-vergadering heeft gepleit voor renteverlagingen.

Zelfs tijdens de meest recente vergadering was hij voorstander van een verlaging van een kwart procentpunt.

Gevolgen van verdeeldheid binnen de Fed

De meest recente beleidsvergadering toonde een uitzonderlijk scherpe divergerende meningen binnen het Federal Open Market Committee.

Drie functionarissen gaven aan dat de centrale bank duidelijker moet communiceren dat de volgende stap net zo goed een renteverhoging als een verlaging kan zijn, wat de onzekerheid over het toekomstige koerspad benadrukt.

Dit markeert een verschuiving ten opzichte van de meer eendrachtige communicatie die de aanpak van de Fed de afgelopen jaren doorgaans kenmerkte.

Het meningsverschil onderstreept hoe hardnekkige inflatie en veerkrachtige economische cijfers het pleidooi voor versoepeling van het monetaire beleid bemoeilijken.

Recente cijfers toonden aan dat de kerninflatie in maart op 3,2% liep, ruimschoots boven het 2%-doel van de Fed.

Tegelijkertijd is de arbeidsmarkt stevig gebleven, met werkloosheidsaanvragen die zijn gedaald tot het laagste niveau sinds 1969, wat de urgentie voor renteverlagingen beperkt.

Overlap met de aanstaande voorzitter roept vragen op

Tijdens de overgang zal Powell naast de aanstaande voorzitter Kevin M. Warsh op de raad blijven zitten, wat de eerste dergelijke overlap in bijna 80 jaar markeert.

De laatste keer dateert uit 1948, toen Marriner Eccles aanbleef als gouverneur.

Het vooruitzicht dat Powell naast de aanstaande voorzitter Kevin M. Warsh in de raad blijft, kan beleidsboodschappen vertroebelen, het risico op interne wrijving vergroten en de markten onzeker achterlaten over welke stem zwaarder weegt.

Analisten waarschuwen dat een dergelijke dubbele leiderschapsstructuur de communicatie kan bemoeilijken en het voor beleggers mogelijk lastiger maakt om de beleidsrichting van de centrale bank helder te interpreteren.

Voormalig president van de Cleveland Fed, Loretta Mester, bagatelliseerde de risico's echter en zei: “Zowel Kevin als Jay zullen met elkaar kunnen samenwerken, en ik denk dat ook de rest van het FOMC dat kan, hoewel ik toegeef dat het een uitdaging kan zijn.”

“Ze zijn allemaal volwassenen en weten wat de missie van de Fed is, en ik ben er erg van overtuigd dat dat zal bepalen wat de besluitvorming stuurt, en niet al die andere zaken waar mensen zich zorgen over maken,” zei Mester, die tot 2024 president van de Cleveland Fed was en goed weet wat er achter de deuren van de commissievergaderingen gebeurt, in een CNBC-rapport.

Mester suggereerde ook dat Warsh mogelijk beperkingen zal ondervinden bij het aandringen op onmiddellijke renteverlagingen en merkte op: “Ik geloof niet dat Kevin Warsh daar zal kunnen komen en zijn collega's kan overtuigen dat dit het moment is om de rente te verlagen.”

Powell verwerpt de rol van 'schaduwvoorzitter'

Powell heeft geprobeerd zorgen over interne wrijving te sussen en benadrukte dat hij niet als tegenwicht voor de aanstaande voorzitter zal optreden.

“Ik ben van plan als gouverneur een laag profiel te behouden.”

“Er is altijd maar één voorzitter,” zei hij, en hij voegde eraan toe dat hij niet de intentie had om “een prominente dissident of iets dergelijks” te worden.

“Ik denk dat dit een heel normale, standaard overgangsprocedure is en zal blijven,” voegde hij eraan toe.

Voormalig vicevoorzitter van de Fed, Roger Ferguson, beaamde die opvatting en sprak zijn vertrouwen uit dat Powell tijdens de overgang niet zal proberen buitensporige invloed uit te oefenen.

“Ik denk niet dat hij er belang bij heeft een alternatieve machtsbron te worden, een schaduwvoorzitter of iets dergelijks,” zei Ferguson tegen CNBC.

“Dus ik denk dat dit echt niet bedoeld is om iets anders te doen dan de onafhankelijkheid van de Fed te handhaven en, eerlijk gezegd, zijn naam definitief te zuiveren.”

Beleidsuitdagingen blijven centraal staan

Ondanks de garanties voor een soepele overgang blijft het bredere beleidsklimaat gespannen.

Inflatoire druk als gevolg van hogere energieprijzen en handelsspanningen zal naar verwachting aanhouden, terwijl economische gegevens gemengde signalen blijven afgeven.

De ongebruikelijke overlap in leiderschap komt op een gevoelig moment voor de Fed, aangezien zij probeert geloofwaardigheid en duidelijkheid in haar communicatie te handhaven.

Voor beleggers zal de centrale vraag zijn of de centrale bank een verenigd front kan presenteren, zelfs nu interne debatten zichtbaarder worden.

Naarmate de volgende beleidsvergadering nadert, zal het naast elkaar bestaan van Powell en Warsh nauwlettend worden gevolgd, niet alleen op signalen over rentetarieven, maar ook op wat het onthult over het vermogen van de Fed om zowel economische als politieke tegenstromen te navigeren.