Budżet Wielkiej Brytanii na rok 2024: które podatki może podnieść Rachel Reeves?

Kanclerz Rachel Reeves przygotowuje się do jednej z najważniejszych prezentacji budżetu Wielkiej Brytanii od lat i stoi przed wyzwaniem zamknięcia luki finansowej wynoszącej 40 miliardów funtów.

Czynniki ekonomiczne, takie jak inflacja i powolny wzrost gospodarczy, sprawiły, że finanse publiczne kraju znalazły się pod ścisłą kontrolą.

Pytanie brzmi, czy w celu pokrycia deficytu zostaną wprowadzone nowe podatki lub wprowadzone cięcia w usługach publicznych.

Czy nowe podatki rozwiążą problem 40 miliardów funtów?

Deficyt w wysokości 40 miliardów funtów wynika z wcześniejszych obaw o deficyt wynoszący 22 miliardy funtów.

Biorąc pod uwagę niestabilną sytuację gospodarczą, propozycje Reevesa będą miały daleko idące konsekwencje dla instytucji rządowych, przedsiębiorstw i społeczeństwa.

Choć obawy dotyczące podwyżek podatków są coraz większe, manifest Partii Pracy wykluczył w swoim wystąpieniu podwyżki podatku dochodowego, ubezpieczeń społecznych i podatku VAT, co ogranicza możliwości pozyskania niezbędnych funduszy.

Jednym z prawdopodobnych rozwiązań jest zwiększenie składek na ubezpieczenie społeczne (NI) dla pracodawców.

Chociaż Partia Pracy wykluczyła jakiekolwiek podwyżki dla pracowników, Reeves zasygnalizował gotowość nałożenia na przedsiębiorstwa dodatkowych kosztów ubezpieczenia społecznego.

Mogłoby to oznaczać podniesienie obecnej stawki ubezpieczenia społecznego od wynagrodzeń (obecnie wynoszącej 13,8%) lub wprowadzenie ubezpieczenia społecznego od składek emerytalnych opłacanych przez pracodawcę na poziomie około 2%.

Wzrost składek na ubezpieczenie społeczne związany ze składkami emerytalnymi mógłby wygenerować kwotę od 17 do 22 miliardów funtów, podczas gdy wzrost wynagrodzeń o 1% mógłby przynieść dodatkowe 8,5 miliarda funtów.

Łącznie środki te mogłyby pokryć znaczną część luki w finansowaniu bez bezpośredniego wpływu na poszczególnych podatników.

Czy podwyżka akcyzy na paliwa przyniesie 4 miliardy funtów?

Inną możliwością jest długo oczekiwany wzrost podatku paliwowego. Zamrożony przez ponad dekadę, podatek ten mógłby zostać ponownie rozpatrzony, szczególnie gdy ceny paliw spadną.

Podwyżka o 10 pensów za litr mogłaby przynieść od 4 do 5 miliardów funtów, choć przejście na pojazdy elektryczne i planowane wycofanie samochodów benzynowych i wysokoprężnych do 2035 r. ograniczyłoby długoterminowe przychody.

Podatek od zysków kapitałowych (CGT) również może zostać zmieniony, a jego głównym celem będzie dostosowanie podatków od majątku niezarobionego (np. dywidend) do stawek podatku dochodowego.

Obecnie stawki podatku CGT są niższe od stawek podatku dochodowego (20% w przypadku zysków kapitałowych i 24% w przypadku nieruchomości).

Podniesienie stawek CGT mogłoby wygenerować około 6 miliardów funtów rocznie. Jednak Partia Pracy jest ostrożna w kwestii podnoszenia podatków od drugich nieruchomości, obawiając się, że może to zniechęcić do transakcji nieruchomościami.

Reforma podatku od spadków to kolejny obszar, na którym Reeves mógłby się skupić, a potencjalne zmiany miałyby na celu redystrybucję majątku.

Choć takie zmiany mogłyby przynieść około 3–5 miliardów funtów zysku, krytycy ostrzegają, że mogą one zniechęcić do inwestycji i mieć szersze implikacje ekonomiczne.

Reakcja opinii publicznej na te potencjalne podwyżki podatków pozostaje mieszana. Wielu martwi się o swoje finanse w obliczu niepewności gospodarczej.

Opozycja prawdopodobnie wykorzysta budżet jako okazję do krytyki podejścia rządu, kwestionując słuszność dalszych obciążeń finansowych po latach oszczędności.

Stawka jest wysoka, gdy zbliża się budżet. Wynik nie tylko określi najbliższą przyszłość finansową Wielkiej Brytanii, ale może również ukształtować krajobraz polityczny na nadchodzące lata.

Będziemy uważnie śledzić, w jaki sposób Reeves poradzi sobie z luką wynoszącą 40 miliardów funtów, jednocześnie równoważąc nastroje społeczne i presję ekonomiczną.