Japonia, Korea Południowa i Chiny: czy w 2025 roku wzrośnie PKB tych azjatyckich potęg?

Japonia, Korea Południowa i Chiny stoją w obliczu roku wielkich decyzji i jeszcze większych wyzwań w 2025 roku.

Japonia stara się wyjść z kryzysu, Korea Południowa zmaga się z presją polityczną i handlową, a Chiny próbują poradzić sobie ze spowolnieniem gospodarki i jednocześnie reformować swój system.

Każdy kraj ma własne problemy do rozwiązania, ale wszystkie są ze sobą powiązane przez te same globalne trendy: spowalniający wzrost, rosnące bariery handlowe i zmieniające się branże.

Jak wyglądają perspektywy gospodarek azjatyckich na rok 2025 i czego każdy kraj może się od siebie nawzajem nauczyć?

Japonia: umiarkowany wzrost, ale zbyt wiele niepewności

Prognozuje się, że gospodarka Japonii wzrośnie w 2025 r. o 1,5–1,8%.

Prognoza ta opiera się na działaniach mających na celu zwiększenie wydatków konsumentów poprzez rekordowe podwyżki płac i stymulację rządową.

Ministerstwo Finansów Japonii wprowadziło pakiet o wartości 39 bilionów jenów, którego celem jest stabilizacja wzrostu gospodarczego poprzez subsydia energetyczne i wsparcie gospodarstw domowych.

Głównym czynnikiem napędzającym wzrost w kraju są płace, które nadal rosną. W 2024 r. japońskie firmy zgodziły się na średnią podwyżkę wynagrodzeń o 5,1%, co jest najwyższym wzrostem od 33 lat.

Związki zawodowe domagają się podobnych podwyżek w 2025 r., a niektóre z nich dążą do wzrostu o 6% lub więcej w przypadku mniejszych przedsiębiorstw.

Oczekuje się, że te zyski wspomogą konsumpcję, która stanowi ponad połowę PKB Japonii.

Jednakże ryzyka zewnętrzne mogą zagrozić wzrostowi Japonii w 2025 roku.

Według szacunków Mizuho Securities powrót prezydenta USA Donalda Trumpa i proponowane przez niego podwyżki ceł na towary japońskie mogą spowodować spadek wzrostu PKB o 0,13 punktu procentowego.

Ponadto starzejące się społeczeństwo Japonii nadal stanowi wyzwanie dla jej rynku pracy i produktywności.

Środki polityczne pomagają rozwiązać te strukturalne wyzwania. Inwestycje w dekarbonizację i cyfryzację, połączone ze wzrostem w branżach o wysokiej wartości dodanej, takich jak półprzewodniki, wzmacniają podstawy japońskiej gospodarki.

Jednakże perspektywy pozostają uzależnione od tego, jak skutecznie Japonia poradzi sobie z globalnymi napięciami handlowymi i utrzyma stabilność polityczną w ramach swojego rządu mniejszościowego.

Korea Południowa: spowalniający wzrost i rosnące ryzyko

Oczekuje się, że gospodarka Korei Południowej wzrośnie w 2025 r. w granicach 1%, co będzie odzwierciedlać spowolnienie spowodowane zamieszaniem politycznym, barierami handlowymi i wyzwaniami demograficznymi.

Ostatnie dane Korea International Trade Association pokazują, że eksport w okresie od stycznia do listopada 2024 r. osiągnął wartość 622,39 mld dolarów, zmniejszając lukę w stosunku do wartości eksportu Japonii do rekordowo niskiego poziomu 20,2 mld dolarów. Jednak wzrost ten jest zagrożony rosnącym protekcjonizmem.

Stany Zjednoczone i Chiny, największe partnerzy handlowe Korei Południowej, wprowadziły wysokie bariery handlowe.

Te środki, w połączeniu ze wzrostem kosztów pracy, skłaniają koreańskie firmy do przenoszenia produkcji do Europy i Azji Południowo-Wschodniej.

Trend ten zagraża pozycji Korei Południowej jako światowego centrum produkcji.

W kraju niepewność polityczna zwiększa niepewność gospodarczą. Impeachment prezydenta Yoon Suk Yeola opóźnił kluczowe negocjacje handlowe, a napięcia mogą osłabić zaufanie inwestorów.

Korea Południowa boryka się również z problemami strukturalnymi, takimi jak niski wskaźnik dzietności i starzejące się społeczeństwo, które zagrażają jej sile roboczej i długoterminowemu wzrostowi gospodarczemu.

Mimo to innowacje Korei Południowej w przemyśle wysokich technologii oraz silny eksport półprzewodników, kosmetyków i leków utrzymują pozytywne długoterminowe perspektywy dla jej gospodarki.

Chiny: wolniejszy wzrost przy wsparciu polityki

Według Światowego Banku wzrost Chin ma spowolnić do 4,5% w 2025 r. w porównaniu z szacowanymi 4,9% w 2024 r.

Spowolnienie gospodarcze jest spowodowane przedłużającym się kryzysem nieruchomości, słabym popytem krajowym i wstrząsami zewnętrznymi, zwłaszcza wzrostem ceł w USA.

Według szacunków spodziewany 60-procentowy wzrost ceł na trzy czwarte amerykańskich importów z Chin może spowodować spadek wzrostu PKB o 150 punktów bazowych.

Dzieje się tak, ponieważ chiński rynek nieruchomości wykazuje ograniczone oznaki ożywienia, a stabilizacja jest spodziewana dopiero pod koniec 2025 r.

Kryzys na rynku nieruchomości nadal obciąża zaufanie konsumentów i finanse samorządów lokalnych.

Aby zrównoważyć te naciski, Chiny zwiększają wsparcie fiskalne i monetarne.

Rząd planuje zwiększyć deficyt budżetowy do 3,5–4% PKB w 2025 r., wydać 2 bln juanów w formie specjalnych obligacji skarbowych i zwiększyć wydatki na infrastrukturę.

Te środki uzupełniają obniżki stóp procentowych o 30–40 punktów bazowych oraz działania mające na celu stymulowanie konsumpcji gospodarstw domowych.

Chiny zamierzają również wspierać swoje wartościowe branże, takie jak półprzewodniki i technologie strategiczne.

Celem jest zmniejszenie zależności od eksportu i wzmocnienie konkurencyjności na dłuższą metę.

Ekonomiści ostrzegają jednak, że konwencjonalne środki stymulacyjne mogą okazać się niewystarczające.

Aby odnotować trwały wzrost gospodarczy, konieczne będą głębsze reformy, takie jak wzmocnienie systemów zabezpieczeń społecznych i poprawa finansów samorządów lokalnych.

Czego gospodarki azjatyckie mogą się nauczyć od siebie nawzajem

Koncentracja Japonii na wzroście płac stanowi lekcję dla Korei Południowej i Chin. Wyższe płace mogą pobudzić konsumpcję krajową i zmniejszyć zależność od eksportu.

Silna baza eksportowa Korei Południowej podkreśla znaczenie innowacji i dywersyfikacji, strategii, którą Chiny już przyjęły w swoim dążeniu do rozwoju przemysłów o wysokiej wartości.

Tymczasem rozległe środki fiskalne i reformy społeczne Chin stanowią wzór zarządzania przejściami gospodarczymi.

Jednak nie można powiedzieć, że „wszystko pasuje do wszystkich”, ponieważ każda azjatycka gospodarka staje w obliczu własnych, unikalnych wyzwań i opiera się na własnych mocnych stronach.

Chociaż prognozy wzrostu dla wszystkich trzech gospodarek są pozytywne, napięcia handlowe, niestabilność polityczna i problemy strukturalne mogą pokrzyżować plany.

Sukces będzie zależał od terminowych działań politycznych, reform strukturalnych i skutecznego zarządzania globalnymi niepewnościami. Możliwość dostosowania się każdego kraju będzie decydować o jego trajektorii gospodarczej w nadchodzących latach.

Prawdziwe pytanie brzmi, czy te kraje wykorzystają rok 2025 jako okazję do zerwania z tradycyjnymi schematami działania.

Losy gospodarcze Azji Wschodniej nie zostaną zdeterminowane wyłącznie przez wskaźniki wzrostu gospodarczego – zależeć to będzie od tego, czy jej przywódcy zdecydują się na odważne, nowatorskie reformy, czy też będą zadowalali się krótkoterminowym przetrwaniem.