Czy chiński bank centralny wkrótce obniży stopy procentowe? Mieszane sygnały podsycają zamieszanie.

Chińska polityka monetarna wysyła sprzeczne sygnały, pozostawiając inwestorów i ekonomistów w niepewności, czy Ludowy Bank Chin (PBOC) wkrótce obniży stopy procentowe.

Pomimo łagodniejszego stanowiska sugerującego wsparcie dla zmagającej się z trudnościami gospodarki, bank centralny powstrzymał się od podjęcia zdecydowanych działań, a ostatnia obniżka stóp procentowych miała miejsce prawie sześć miesięcy temu.

Ludowy Bank Chin (PBOC) zasugerował obniżenie wskaźnika rezerw obowiązkowych (RRR) dla banków, co miałoby zwiększyć płynność w systemie, ale jak dotąd nie podjął żadnych działań w tym kierunku.

Tymczasem eksperymentalny program skupu obligacji rządowych został nagle wstrzymany, ograniczając płynność międzybankową.

Te działania, lub ich brak, sugerują, że poluzowanie polityki pieniężnej może nie nastąpić tak szybko, jak wcześniej przewidywano.

Oczekiwania rynkowe dotyczące obniżek stóp procentowych przesunęły się teraz na 2025 rok.

Główne globalne instytucje finansowe, w tym Citigroup, Nomura i Standard Chartered, skorygowały swoje prognozy, przewidując obniżki stóp procentowych w drugim kwartale zamiast w pierwszym.

Goldman Sachs również zrewidował swoje prognozy, przewidując opóźnienie w ewentualnym obniżeniu wymogów rezerwowych dla banków.

Stabilność juana ważniejsza niż łagodzenie polityki pieniężnej

Kluczowym czynnikiem wpływającym na wahania PBOC wydaje się być szerszy plan Pekinu mający na celu stabilizację juana.

Chiński prezydent Xi Jinping uczynił wzmocnienie waluty centralnym filarem swojej strategii gospodarczej, dążąc do zwiększenia jej globalnego wpływu.

To podejście doprowadziło do niechęci do wprowadzania środków stymulacyjnych, które mogłyby dodatkowo osłabić juana.

Obawy przed wznowieniem wojny handlowej ze Stanami Zjednoczonymi również skomplikowały decyzje polityczne Ludowego Banku Chin (PBOC).

Analitycy z TS Lombard sugerują, że polityka stóp procentowych jest „zakładnikiem ceł”, a łagodzenie polityki pieniężnej jest opóźniane w odpowiedzi na potencjalne presje handlowe.

Słabszy juan zwiększyłby konkurencyjność chińskiego eksportu, ale mógłby również zaostrzyć napięcia z Waszyngtonem.

Ta delikatna gra na równowadze wywołała zamieszanie wśród uczestników rynku, ponieważ ostatnie działania Ludowego Banku Chin wydają się niespójne z jego wcześniejszą pro-stymulacyjną retoryką.

Bank centralny utrzymuje silny dzienny kurs juana, utrzymując go powyżej progu 7,2 juana za dolara, a jednocześnie wydaje ustne ostrzeżenia, aby zniechęcić do nadmiernej spekulacji walutowej.

Polityka pieniężna Chin: czynniki globalne w grze

Chińska polityka pieniężna jest kształtowana nie tylko przez czynniki krajowe, ale także przez rozwój sytuacji w gospodarce światowej.

Trwająca walka Rezerwy Federalnej z inflacją umocniła dolara amerykańskiego, dodatkowo komplikując sytuację Ludowego Banku Chin.

Niektórzy ekonomiści uważają, że chiński bank centralny czeka na bardziej wyraźne sygnały ze Stanów Zjednoczonych, zanim podejmie jakiekolwiek znaczące kroki.

Jeśli Rezerwa Federalna zacznie obniżać stopy procentowe, może to dać Ludowemu Bankowi Chin większą swobodę w łagodzeniu własnej polityki pieniężnej bez wywoływania nadmiernej deprecjacji juana.

Niepewność co do perspektyw gospodarczych Chin pogłębia się z powodu długotrwałego załamania na rynku nieruchomości i słabego popytu konsumpcyjnego.

Presja deflacyjna narasta, budząc obawy, że gospodarka może wpaść w głębsze spowolnienie. Oficjalny cel wzrostu PKB Pekinu na poziomie około 5% w 2025 r. pozostaje ambitny, biorąc pod uwagę te wyzwania.

Polityka pieniężna Chin: ograniczone narzędzia

Ludowy Bank Chin (PBOC) napotyka na ograniczenia w możliwości wdrażania tradycyjnych środków łagodzenia polityki pieniężnej.

Jego kluczowa stopa procentowa jest już na rekordowo niskim poziomie 1,5%, a średnia stopa rezerw obowiązkowych dla banków wynosi 6,6%, zbliżając się do progu 5%, który urzędnicy wcześniej wskazywali jako minimalny poziom.

W rezultacie bank centralny może być zmuszony do polegania na alternatywnych środkach zapewniania płynności.

Nowo wprowadzone umowy odkupu zwrotnego mogą odgrywać większą rolę w zarządzaniu krótkoterminową płynnością, a fundusze wspierane przez państwo mogą być wykorzystywane do stabilizacji rynków finansowych.

Wielu ekonomistów twierdzi, że sama polityka pieniężna nie wystarczy do wsparcia chińskiej gospodarki.

Rośnie presja na zwiększenie bodźców fiskalnych, a niektórzy eksperci sugerują, że rządowe inwestycje w infrastrukturę i programy społeczne będą niezbędne do pobudzenia popytu krajowego.

Na razie kierunek polityki Ludowego Banku Chin pozostaje niejasny, a rynki spekulują, czy obniżki stóp procentowych nastąpią w 2025 roku.

Wobec nasilających się przeciwności gospodarczych, bank centralny może wkrótce zostać zmuszony do wyboru między obroną juana a zapewnieniem tak potrzebnego bodźca dla spowalniającej gospodarki.