Doordash kupuje Deliveroo za 2,9 miliarda funtów: co kryje się za falą globalnych fuzji w branży dostaw jedzenia?

W wyniku znaczącej zmiany w globalnej branży dostaw jedzenia, amerykańska firma DoorDash zgodziła się na przejęcie brytyjskiego konkurenta Deliveroo w transakcji gotówkowej o wartości 2,9 miliarda funtów.

Oferta, wyceniona na 180 pensów za akcję, oznacza koniec burzliwego okresu notowań Deliveroo na londyńskiej giełdzie od czasu debiutu w 2021 roku.

Zarząd Deliveroo zatwierdził ofertę, która stanowi premię w stosunku do ostatnich poziomów obrotu, ale wycenia firmę na mniej niż połowę jej wartości z dnia debiutu giełdowego.

Po ogłoszeniu kurs akcji Deliveroo wzrósł i o godzinie 10:50 czasu londyńskiego notowany był o 1,8% wyżej.

DoorDash, z siedzibą w San Francisco, poinformował, że transakcja wpisuje się w jego strategię globalnej ekspansji i nie budzi obaw o naruszenie konkurencji, biorąc pod uwagę brak nakładania się rynków geograficznych obu firm.

Deliveroo wycofuje się z londyńskiego rynku po burzliwym debiucie giełdowym.

Założony w 2013 roku przez Willa Shu i Grega Orłowskiego Deliveroo kiedyś symbolizował wysoki potencjał wzrostu brytyjskiego sektora technologicznego.

Jego debiut na rynku w marcu 2021 r. został jednak zakłócony przez spadające ceny akcji, słaby popyt inwestorów i rosnącą presję konkurencyjną ze strony rywali, takich jak Uber Eats i Just Eat Takeaway.

Mimo osiągnięcia pierwszego rocznego zysku na początku tego roku, Deliveroo zmaga się z utrzymaniem tempa rozwoju, co prowadzi do spekulacji na temat potencjalnego przejęcia.

Firma działa w dziewięciu krajach, podczas gdy DoorDash jest obecny w ponad 30, w tym w USA, Kanadzie, Australii i Nowej Zelandii.

Shu, który nadal posiada 6,4% udziałów w firmie, ma zarobić na transakcji 172,4 miliona funtów.

Nazwał porozumienie „początkiem przełomowego nowego rozdziału”, dodając, że obie firmy podzielają strategiczną wizję skalowania działalności i zwiększania wartości dla klienta.

Umowa ma na celu wsparcie konkurencyjności na rynkach: analitycy

Analitycy spodziewają się, że transakcja przebiegnie bez przeszkód regulacyjnych, biorąc pod uwagę nieobecność DoorDash na głównych rynkach Deliveroo.

Sean Kealy, analityk z Panmure Liberum, powiedział, że zamiar Doordash zwiększenia inwestycji w Deliveroo wskazuje, że transakcja ma na celu „wspieranie konkurencyjności na rynkach”.

„[To] jasny sygnał, że DoorDash przejmuje firmę, aby przyspieszyć swój rozwój” – powiedział.

Analitycy Jefferiesa stwierdzili, że rekomendowana ostateczna oferta została złożona „znacznie wcześniej” niż termin 23 maja, w którym DoorDash miał zrealizować swoją wstępną propozycję, „co sugeruje, że dotychczasowe rozmowy były bardziej merytoryczne, niż pierwotnie wskazywano”.

Transakcja wpisuje się w trend konsolidacji w sektorze, czego przykładem jest przejęcie Just Eat Takeaway przez Prosus za 4,1 mld euro na początku tego roku.

Tony Xu, dyrektor generalny DoorDash, powiedział, że fuzja połączy doświadczenie operacyjne amerykańskiej grupy z wiedzą Deliveroo na temat lokalnego rynku.

Obie firmy niedawno rozszerzyły swoją działalność na usługi dostawy artykułów spożywczych i reklamowe, obszary uznawane za kluczowe dla długoterminowej rentowności.

Co napędza konsolidację w sektorze dań na wynos?

Połączenie DoorDash i Deliveroo to najnowszy krok w serii konsolidacji, które przetaczają się przez globalny sektor dostaw jedzenia, ponieważ firmy zmagają się z malejącym popytem i trudniejszą dynamiką rynku.

Na początku tego roku Prosus, europejski oddział inwestycyjny południowoafrykańskiej firmy Naspers, zgodził się na transakcję o wartości 4,1 miliarda euro, mającą na celu przejęcie Just Eat Takeaway – największej europejskiej platformy dostarczania jedzenia – i przekształcenie jej w spółkę prywatną.

Transakcja ta stanowiła znaczącą zmianę w branży, podkreślając rosnącą presję na firmy dostarczające jedzenie na rynku publicznym.

W Stanach Zjednoczonych GrubMarket, startup logistyczny i dostarczający żywność o wartości 3,6 miliarda dolarów, wspierany przez takie firmy jak Tiger Global i BlackRock, przejął FreshGoGo, nowojorską firmę zajmującą się dostawą azjatyckich produktów spożywczych i posiłków.

Przejęcie było częścią szerszej strategii konsolidacji GrubMarket, mającej na celu rozszerzenie zasięgu firmy w segmencie skierowanym do konsumentów.

Uber próbował również wzmocnić swoją regionalną pozycję, zgadzając się w ubiegłym roku na przejęcie tajwańskiego oddziału Foodpanda, należącego do Delivery Hero.

Jednak transakcja upadła na początku 2025 roku po tym, jak tajwańska Komisja ds. Uczciwej Konkurencji zablokowała transakcję.

Organ regulacyjny powołał się na obawy dotyczące konkurencji, zauważając, że udana akwizycja dałaby Uberowi prawie 90% udziału w rynku dostaw jedzenia na Tajwanie, zwiększając ryzyko podwyżek cen.

Te transakcje mają miejsce w czasie, gdy boom na zamówienia na wynos, napędzany pandemią, traci na sile.

W latach 2020–2021 nastąpił gwałtowny wzrost liczby startupów zajmujących się dostawami, z których wiele stworzyło zaawansowane platformy łączące restauracje, kierowców dostawczych i klientów końcowych.

Dysponując dużym kapitałem wysokiego ryzyka, agresywnie walczyli o udział w rynku poprzez promocje i rabaty.

Jednak do 2022 r. zmieniające się zachowania konsumentów i szersze presje ekonomiczne, w tym rosnąca inflacja i spowalniający rynek pracy, zaczęły osłabiać wzrost w tym sektorze.

Wiele firm zaczęło odczuwać stagnację przychodów, a inwestorzy stali się ostrożni, ponieważ dostarczanie jedzenia zaczęło bardziej przypominać niskomarżową usługę użyteczności publicznej niż dynamicznie rozwijającą się branżę technologiczną.

Wraz z zaostrzeniem się polityki wydatków uznaniowych i powrotem konsumentów do restauracji, firmy zostały zmuszone do ograniczenia działalności, usprawnienia operacji lub poszukiwania fuzji, aby utrzymać konkurencyjność.

Rezultatem była stała konsolidacja podmiotów, szczególnie na nakładających się obszarach geograficznych.

Przejęcie Deliveroo przez DoorDash podkreśla ten trend — strategiczną reakcję na stonowane oczekiwania wzrostu i założenie, że większa skala może wspierać długoterminową rentowność poprzez efektywność operacyjną i szerszy dostęp do rynku.