Według Rystad, połączenia między sieciami elektroenergetycznymi Singapuru a sąsiednich krajów mają uwolnić 25 GW nowych mocy odnawialnych.

Singapur, który historycznie opierał się na gazie jako źródle energii, obecnie bada możliwości połączenia się z regionalną siecią energetyczną.

Strategia ta polega przede wszystkim na wykorzystaniu kabli podmorskich do łączenia sieci krajowych, co ułatwi handel energią elektryczną przez granice, podała we wtorkowym raporcie firma Rystad Energy.

Celem tej strategicznej transformacji jest przyspieszenie procesu dekarbonizacji oraz odseparowanie lokalnych kosztów energii elektrycznej od wahań na międzynarodowym rynku gazu.

Dekarbonizacja i korzyści ekonomiczne

Badania przeprowadzone przez Rystad Energy sugerują, że realizacja wszystkich proponowanych połączeń z Singapurem mogłaby pobudzić ponad 40 miliardów dolarów inwestycji regionalnych w projekty związane z energią odnawialną i magazynowaniem energii.

Ten projekt może uwolnić potencjał energetyczny w wysokości do 25 gigawatów (GW) w postaci energii wodnej, słonecznej i wiatrowej z morskich farm wiatrowych.

Strategiczne położenie Singapuru pozwala mu funkcjonować jako kluczowe centrum zielonej energii, ułatwiając połączenia z sąsiednimi krajami za pośrednictwem regionalnych sieci energetycznych.

„Singapur ma największe szanse na skorzystanie z powstającej regionalnej sieci energetycznej w Azji Południowo-Wschodniej, ale osiągnięcie tych korzyści wymaga skoordynowanej, opłacalnej dla obu stron współpracy ze krajami dostarczającymi energię, z których wiele może widzieć ograniczone bezpośrednie korzyści z połączenia z innym rynkiem” – powiedział Raksit Pattanapitoon, główny analityk ds. energii odnawialnej i energetyki (APAC) w Rystad Energy, w raporcie.

Dla tego państwa wyspiarskiego import energii elektrycznej za pośrednictwem tych sieci stanowi finansowo wykonalne rozwiązanie i ma potencjał do zmniejszenia emisji o 13 milionów ton ekwiwalentu dwutlenku węgla rocznie, przy założeniu realizacji wszystkich proponowanych inicjatyw, zgodnie z danymi Rystad Energy.

Ta strategia oferuje nie tylko znaczące korzyści w zakresie dekarbonizacji, ale także wzmacnia bezpieczeństwo energetyczne Singapuru poprzez umożliwienie szerszego i czystszego miksu energetycznego, przyczyniając się tym samym do realizacji celów zrównoważonego rozwoju kraju, jak podała norweska firma zajmująca się analizą rynku energii.

Struktura źródeł energii elektrycznej w Singapurze

Ostatnie przerwy w dostawie prądu na Półwyspie Iberyjskim podkreśliły pilną potrzebę priorytetowego traktowania odporności sieci. Ponadto, słabe sieci i niewystarczające magazynowanie energii często powodują duże awarie.

Pattanapitoon dodał:

Produkcja energii elektrycznej w Singapurze w ogromnym stopniu opiera się na gazie ziemnym, który stanowi 96% źródeł energii.

W kraju tym wykorzystuje się głównie elektrownie gazowe z turbinami gazowymi w cyklu kombinowanym (CCGT), które zostały zaprojektowane z myślą o niezawodności dostaw energii.

Te elektrownie CCGT działają w oparciu o dwuetapowy proces: początkowo energia elektryczna jest wytwarzana poprzez spalanie gazu ziemnego, a następnie gorące spaliny są wykorzystywane do wytwarzania pary, która napędza drugą turbinę.

Elektrownie CCGT (Combined Cycle Gas Turbine) charakteryzują się niezawodnością i konkurencyjnością cenową.

Opcje ekonomiczne

Jednakże badania przeprowadzone przez Rystad Energy, które skupiały się na uśrednionych kosztach energii elektrycznej (LCOE), wykazały, że pozyskiwanie energii elektrycznej za pośrednictwem interkonekcji ASEAN może być bardziej ekonomicznym rozwiązaniem niż budowa nowych elektrowni CCGT w kraju.

„Obecne analizy kosztów wskazują, że te systemy hybrydowe mogą zapewnić niższe koszty energii (LCOE) niż przewiduje obecnie wielu w branży. Singapur, strategicznie położony w sercu tego rozwijającego się systemu energetycznego, ma szansę odnieść znaczące korzyści” – zauważyła Nevi Cahya Winofa, analityk ds. badań nad energią odnawialną i elektryczną w Rystad Energy.

W Singapurze Urząd ds. Rynku Elektrycznego (Electricity Market Authority, EMA) odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu stałego importu energii elektrycznej o niskiej emisji dwutlenku węgla.

Obecne przepisy nakazują, aby projekty osiągnęły minimalny roczny współczynnik obciążenia na poziomie 60% w ciągu pięciu lat od rozpoczęcia eksploatacji. Zapewnia to stabilne i niezawodne źródło energii dla kraju.

Chociaż deweloperzy dążą do osiągnięcia minimalnego współczynnika obłożenia, istnieje znacząca motywacja finansowa, aby go przekroczyć.

Zwiększanie współczynników obciążenia

Zwiększenie docelowego współczynnika obciążenia z 60% do 100% może znacząco obniżyć koszt wyrównany energii (LCOE).

Redukcja ta jest osiągana dzięki bardziej efektywnemu rozkładowi kosztów przesyłu oraz realizacji oszczędności w nakładach kapitałowych poprzez zwiększenie skali działania.

Według Rystad, znaczące oszczędności kosztowe są szczególnie widoczne w krajach takich jak Malezja (Sarawak), Kambodża i Wietnam, gdzie długie odległości przesyłowe dodatkowo zwiększają korzyści.

Zoptymalizowane hybrydowe systemy fotowoltaiczne z magazynowaniem energii, wyposażone w odpowiednio dobrane systemy magazynowania energii w postaci baterii, mogą osiągnąć współczynnik obciążenia powyżej 90% zarówno pod względem technicznym, jak i ekonomicznym.

Zintegrowanie tych technologii z systemami awaryjnego zasilania może spełnić standardy niezawodności EMA Singapuru i być porównywalne z innymi źródłami energii, które można włączać i wyłączać w razie potrzeby.

Winofa powiedział:

Wchodząc w dyskusje z sąsiadami, kraj musi proaktywnie identyfikować i zabezpieczać unikalne korzyści, aby zmaksymalizować wartość wspólną w potencjalnym utworzeniu regionalnej sieci energetycznej.