Kanada zastanawia się nad kosztami odwetu wobec amerykańskich ceł

Rząd Kanady stoi w obliczu rosnącego wyzwania gospodarczego i politycznego po tym, jak Stany Zjednoczone podniosły cła na kanadyjskie produkty do 35%, co oznacza ostrą rozbieżność w sposobie, w jaki Waszyngton radzi sobie z relacjami handlowymi z sąsiadami z Ameryki Północnej.

Podczas gdy Meksyk otrzymał 90-dniową ulgę od podobnych podwyżek ceł, Kanada znalazła się na końcu eskalacji kar handlowych – posunięcie, które Biały Dom przypisuje handlowi fentanylem i wcześniejszym działaniom odwetowym Kanady.

Eskalacja ceł oznacza zerwanie z jednością Ameryki Północnej

Do niedawna Kanada i Meksyk były podobnie traktowane w polityce handlowej USA na mocy umowy między Stanami Zjednoczonymi, Meksykiem i Kanadą (USMCA), przy czym każde z nich podlegało 25-procentowej stawce podstawowej, ale korzystało ze znacznych zwolnień.

Zmieniło się to w czwartek, kiedy administracja Trumpa oszczędziła Meksyk przed podwyżkami ceł, ale nałożyła 35-procentową stawkę na kanadyjskie towary.

Według Białego Domu, wyższa stawka celna Kanady jest związana z jej rzekomą rolą w handlu fentanylem i stosowaniem ceł przeciwnych.

Oświadczenie spotkało się z krytyką, biorąc pod uwagę, że dane US Customs and Border Protection pokazują, że Meksyk jest znacznie większym źródłem dostaw fentanylu.

Nowe taryfy stawiają administrację premiera Marka Carneya w trudnej sytuacji.

Wybrany na platformie, na której stanowczo sprzeciwia się amerykańskiej agresji handlowej, Carney stoi teraz w obliczu presji, aby zareagować.

Wydaje się jednak, że wcześniejsze działania odwetowe raczej pogorszyły sytuację, niż powstrzymały dalszą eskalację.

Ograniczone możliwości odwetu ze strony Kanady

Wcześniejsze środki zaradcze Kanady pod rządami byłego premiera Justina Trudeau obejmowały 25-procentowy podatek od importu z USA o wartości około 30 miliardów dolarów kanadyjskich i analogiczne amerykańskie cła na stal, aluminium i samochody.

Posunięcia te nie zapobiegły jednak dalszym wzrostom.

Od tego czasu Carney przyjął bardziej wyważone podejście, rozwadniając kanadyjskie kontrcła z różnymi zwolnieniami na nakłady produkcyjne, towary zdrowia publicznego i pojazdy produkowane w kanadyjskich fabrykach przez firmy takie jak GM i Honda.

Eksperci, tacy jak David Collins z City St George's University, twierdzą, że powściągliwość Carneya odzwierciedla rzeczywistość gospodarczą: odwet często szkodzi imponującemu krajowi tak samo jak celowi.

Według ekonomistów Banku Nowej Szkocji, głównym zmartwieniem kanadyjskiego rządu pozostaje utrzymanie wyłączenia USMCA, które obniża efektywną amerykańską stawkę celną na kanadyjskie towary do około 6,3%.

Dyplomacja kontra odwet: strategiczne rozdroże

Podczas gdy kanadyjscy urzędnicy, w tym minister handlu Dominic LeBlanc, kontynuują rozmowy z amerykańskimi odpowiednikami, nie znaleziono natychmiastowego rozwiązania.

Oświadczenie z biura Carneya wyraziło rozczarowanie, ale unikało wspominania o dalszych działaniach odwetowych.

Obserwatorzy zauważają, że kontrastujące podejście Meksyku – całkowite unikanie ceł antycelnych – wydaje się zasłużyć na lepsze traktowanie.

Prezydent Meksyku Claudia Sheinbaum utrzymuje wysokie notowania poparcia i podkreśla wzajemny szacunek w kontaktach z Trumpem.

Ekonomiści pozostają nieufni co do długoterminowych skutków dla gospodarki Kanady.

Podczas gdy zwolnienia z USMCA zapewniają pewną ochronę, cła sektorowe na stal, aluminium i samochody mogą zaważyć na wzroście.

Avery Shenfeld z CIBC ostrzegł inwestorów, że postrzegana odporność Kanady może być zawyżona, a ryzyko dalszych zakłóceń może zniechęcić do inwestycji kapitałowych i podważyć zaufanie biznesu.

W związku z tym, że rozmowy handlowe są w toku, a na horyzoncie nie widać wiążącego porozumienia, Kanada musi zrównoważyć oczekiwania polityczne z pragmatyzmem gospodarczym, poruszając się po zmieniającym się krajobrazie handlowym kształtowanym przez niestabilną politykę USA.