Ambitne cele Kuwejtu w zakresie energii odnawialnej muszą zmierzyć się z rzeczywistością

Kuwejt stoi w obliczu narastającego kryzysu energetycznego spowodowanego ekstremalnymi upałami, starzejącą się infrastrukturą i częstymi przerwami w dostawie prądu, pomimo ambitnych planów zwiększenia udziału energii odnawialnej do 15% do 2030 r. z obecnych mniej niż 1%.

Analiza Rystad Energy sugeruje, że ten ambitny cel może być nieosiągalny.

"Nasze obecne prognozy szacują, że do 2030 r. moc odnawialnych źródeł energii osiągnie tylko 3,3 gigawata (GW), co stanowi zaledwie 7 proc. produkcji energii w Kuwejcie, przy udziale odnawialnych źródeł energii na poziomie 15 proc. do 2035 r., co jest bardziej realistycznym celem" – podała norweska firma wywiadowcza zajmująca się energią.

Istniejąca zdolność produkcyjna

Obecnie Kuwejt dysponuje mocą zainstalowaną na poziomie 21 GW; jednak tylko około 17 GW z tego jest niezawodnie dostępne w miesiącach szczytu.

Wynika to przede wszystkim z planowej konserwacji i starzejącej się infrastruktury elektrowni.

W ostatnich latach temperatury wzrosły do 50 stopni Celsjusza, co doprowadziło do szczytowego zapotrzebowania na 17,7 GW w lipcu.

Gwałtowny wzrost ten spowodował, że planowane przerwy w dostawie prądu rozpoczęły się dwa miesiące wcześniej niż w poprzednim roku. Dodatkowo sytuację pogorszyły nieplanowane przerwy w dostawie prądu, powodując niedobory przekraczające 1,5 GW w majowym szczycie zapotrzebowania.

"Przerwy w dostawie prądu w Kuwejcie uwypukliły obciążenie krajowego systemu energetycznego, co sprawia, że import jest nieunikniony, jeśli takie przerwy będą się utrzymywać. W miarę jak Kuwejt modernizuje się i zwraca ku odnawialnym źródłom energii, aby sprostać tym wyzwaniom, głośne wydarzenia, takie jak awaria na Półwyspie Iberyjskim w 2025 r., wzbudziły pytania o niezawodność energii odnawialnej" – powiedział Nishant Kumar, analityk ds. badań nad odnawialnymi źródłami energii i energią w Rystad Energy.

Z ponad 3 300 godzinami światła słonecznego rocznie, Kuwejt jest gotowy do poczynienia znacznych inwestycji w fotowoltaikę.

Ta naturalna zaleta pozwala na uzyskanie znacznej produkcji energii fotowoltaicznej, od 4,6 do 4,9 kWh na kilowatowaty w szczycie dziennie, co według Kumara ma kluczowe znaczenie dla zaspokojenia szczytowego zapotrzebowania na energię elektryczną w godzinach popołudniowych.

Gaz i import

W miarę jak Kuwejt przekształca swój krajobraz energetyczny i zwiększa wykorzystanie energii odnawialnej, gaz może stać się kluczowym składnikiem przyszłego koszyka energetycznego.

Analiza Rystad Energy przewiduje 17% wzrost produkcji energii gazowej w Kuwejcie, osiągając 77 terawatogodzin (TWh) do 2030 roku.

Oczekuje się, że wzrost ten przyczyni się do wzrostu produkcji gazu o 38%, przy czym przewiduje się, że ogólny popyt na gaz wzrośnie o 30% w ciągu najbliższych pięciu lat.

Wzrost popytu zostanie zaspokojony poprzez połączenie zwiększonej krajowej produkcji gazu i dalszego importu skroplonego gazu ziemnego (LNG), co zagwarantuje ciągłość dostaw.

Na przykład Kuwejt planuje budowę pięciu dużych elektrowni gazowych, dodając 18 GW mocy i zwiększając całkowitą moc gazową z obecnych 14 GW do ponad 32 GW do 2035 roku.

Aby wesprzeć import, państwowa firma Kuwait Petroleum Corporation (KPC) podpisała 15-letnią umowę kupna i sprzedaży LNG z QatarEnergy, zabezpieczając do 3 mln ton dostaw rocznie.

Eksport ropy naftowej i transformacja gazowa

Kuwejt dąży do zmniejszenia krajowego zużycia ropy naftowej poprzez przestawienie produkcji energii z ropy naftowej na gaz.

Ta strategiczna zmiana uwolni więcej ropy naftowej na eksport, co ma kluczowe znaczenie, biorąc pod uwagę, że sprzedaż ropy jest głównym motorem gospodarki Kuwejtu i dochodów rządowych.

Kraj zamierza maksymalizować dochody z eksportu, wzmocnić stabilność fiskalną i zapewnić długoterminowe strumienie dochodów, ponieważ krajowe zapotrzebowanie na energię nadal rośnie. Sektor energetyczny odpowiada obecnie za 40% zapotrzebowania Kuwejtu na energię.

Roczne zapotrzebowanie Kuwejtu na gaz, napędzane głównie przez sektor energetyczny, waha się od 24 do 25 mld m sześc.

Obecnie 40 proc. tego zapotrzebowania jest zaspokajane przez import LNG, a 35 proc. pochodzi z towarzyszącej mu produkcji gazu. Jednak zależność od powiązanego gazu sprawia, że Kuwejt jest podatny na cięcia produkcji ropy naftowej OPEC+, które bezpośrednio wpływają na dostępność gazu.

Aby przeciwdziałać temu ryzyku, Kuwejt zainwestował znaczne środki w rozwój niepowiązanych zasobów gazu poprzez projekty lądowe i poszukiwania na morzu.

Strategia ta okazała się znaczącym sukcesem, a niepowiązany gaz zaspokaja obecnie około 25% całkowitego zapotrzebowania, czyli prawie 600 milionów stóp sześciennych dziennie.

Wszystkie obecne ilości gazu niezwiązanego pochodzą z lądowego projektu Jurassic w północnym Kuwejcie.