Eksport cukru z Indii jest niewystarczający na sezon 2024-25, ponieważ dominuje Brazylia

Oczekuje się, że Indie wyeksportują w tym sezonie mniej niż 800 000 ton cukru, co oznacza mniej niż 1 milion ton cukru.

Wynika to przede wszystkim z rosnących dostaw cukru z Brazylii, które obniżają światowe ceny i sprawiają, że indyjskie dostawy są mniej konkurencyjne.

Indie, największy producent cukru na świecie, zainicjowały w styczniu politykę zezwalającą na eksport 1 miliona ton cukru w bieżącym sezonie gospodarczym, który kończy się 30 września.

Decyzja ta była podyktowana przede wszystkim celem strategicznym, jakim była pomoc krajowym cukrowniom w rozładowywaniu nadwyżek zapasów na rynek międzynarodowy.

Interwencja rządu Indii nastąpiła w kluczowym momencie, gdy krajowe ceny cukru spadły do najniższego poziomu od 18 miesięcy, wywołując poważne zaniepokojenie w branży.

Ułatwiając eksport, celem było złagodzenie presji nadpodaży w kraju, która przyczyniała się do spadku cen.

Środek ten miał na celu wsparcie cen krajowych, zapewniając lepsze wynagrodzenie dla cukrowni, a co za tym idzie, dla rolników uprawiających trzcinę cukrową.

Kontyngent eksportowy został starannie skalibrowany, aby zapewnić równowagę między zarządzaniem nadwyżkami krajowymi a utrzymaniem odpowiednich dostaw dla konsumpcji lokalnej, zapobiegając w ten sposób jakiejkolwiek presji inflacyjnej na ceny konsumpcyjne.

Spowolnienie eksportu

Zagraniczna sprzedaż cukru w Indiach spowolniła w ostatnich miesiącach, po wcześniejszym sezonie z licznymi transakcjami.

Spowolnienie to przypisuje się zwiększonym dostawom z Brazylii i najniższemu od czterech lat światowemu kontraktom terminowemu na cukier.

Jako największy konsument cukru na świecie, indyjskie młyny zobowiązały się do tej pory wyeksportować około 750 000 ton cukru i wysłały już około 720 000 ton metrycznych.

W raporcie stwierdzono ponadto, że w najbardziej optymistycznym scenariuszu oczekuje się, że młyny w Indiach podpiszą kontrakty eksportowe na nie więcej niż 25 000 ton cukru do końca miesiąca.

Oznacza to, że łączna ilość dostaw w sezonie cukrowym kończącym się 30 września wyniosłaby 775 000 ton.

Urzędnicy cytowani w raporcie stwierdzili, że w ciągu ostatnich kilku tygodni podpisano tylko kilka umów eksportowych, co spowolniło dynamikę eksportu w całym sezonie.

Perspektywy na przyszły sezon

Dodatkowo, niższy eksport w sezonie 2024-25 może skłonić młyny do nakłonienia rządu do zezwolenia na eksport pozostałych 225 000 ton cukru w następnym roku produkcji cukru, rozpoczynającym się 1 października.

Urzędnicy stwierdzili również, że w ostatnich miesiącach brazylijski cukier cieszył się przewagą nad swoim indyjskim odpowiednikiem, ponieważ był sprzedawany o 25 dolarów taniej niż indyjskie przesyłki.

Tradycyjnie, indyjski cukier miał przewagę nad brazylijskimi dostawami w Azji ze względu na niższe koszty frachtu.

Młyny sprzedają również więcej na rynku krajowym ze względu na wzrost cen cukru w Indiach w porównaniu ze światowym punktem odniesienia.

Indie były drugim co do wielkości eksporterem cukru na świecie w okresie pięciu lat do 2022-23, z dostawami sięgającymi średnio 6,8 mln ton rocznie.

Kraj sprzedaje cukry m.in. do Afganistanu, Bangladeszu, Indonezji, Sri Lanki i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Indie cieszyły się w tym roku korzystnym sezonem monsunowym z obfitymi opadami deszczu w kluczowych stanach produkujących, takich jak Uttar Pradesh i Maharasztra.

Prawdopodobnie podniesie to wydajność upraw trzciny cukrowej, która wymaga dużej ilości wody do uprawy, a tym samym zwiększy możliwości eksportowe.