Zależność Azji od ropy naciska na rupię indyjską — twierdzi ING

Znaczne uzależnienie Azji od ropy z Bliskiego Wschodu ujawnia się jako istotna słabość gospodarcza, narażając region na długotrwałe zakłócenia dostaw, czytamy w raporcie ING Group. 

Choć obecne ryzyko inflacyjne jest w dużej mierze opanowane, perspektywa wyższych kosztów importu energii osłabi salda handlowe, wywierając większą presję na waluty takie jak filipiński peso (PHP), tajski baht (THB), rupia indyjska (INR) i won koreański (KRW), stwierdziła agencja w raporcie. 

Na razie Azja wygląda na zdolną do radzenia sobie z niedawnym skokiem cen ropy.

Wynika to z faktu, że inflacja w większości regionu zaczęła się z relatywnie niskich poziomów i była w dużej mierze utrzymywana pod kontrolą.

„Jednak prawdziwe pytanie brzmi, jak wysoko i jak długo ceny utrzymają się na podwyższonym poziomie – bo to ostatecznie zadecyduje o skutkach gospodarczych,” powiedziała Deepali Bhargava, szefowa badań na region Azji i Pacyfiku w ING Group, w raporcie. 

Większość głównych gospodarek Azji, z wyjątkiem Malezji i Australii, jest silnie uzależniona od importowanej energii i konsekwentnie wykazuje deficyty w handlu ropą i gazem. 

To narażenie sprawia, że są one podatne na globalne skoki cen.

Trwały wpływ utrzymujących się wyższych cen zależeć będzie od trzech kluczowych czynników.

Silne uzależnienie od ropy z Bliskiego Wschodu

Zatoka Perska jest źródłem znacznej części surowej ropy dla Azji.

Kraje takie jak Japonia i Filipiny są szczególnie zależne, pozyskując niemal 90% swojej ropy z tego regionu. 

Chiny i Indie także w dużym stopniu polegają na tych dostawach, importując odpowiednio około 38% i 46% swojej ropy. 

Jakiekolwiek zakłócenie w kluczowym szlaku żeglugowym Cieśniny Ormuz mogłoby ograniczyć podaż, co potencjalnie doprowadziłoby do niedoborów utrudniających działalność biznesową i obciążających sektor produkcyjny w Azji, powiedziała Bhargava.

„Nawet bez fizycznych zakłóceń dostaw, wyższe ceny ropy na świecie pogarszają bilanse handlowe i zwiększają presję inflacyjną,” dodała Bhargava. 

Tajlandia, Korea, Wietnam, Taiwan i Filipiny są szczególnie podatne na wzrost cen ropy — 10% podwyżka może pogorszyć ich salda rachunków bieżących o 40–60 punktów bazowych, wynika z obliczeń ING. 

Przedłużone wzrosty pogłębiłyby te deficyty. Australia, jedyny znaczący eksporter ropy i gazu w regionie, mogłaby zyskać.

Wyższe koszty importu ropy nie są jedynym problemem — wzrost eksportu z Azji także może ucierpieć.

W miarę jak eksporterzy azjatyccy coraz bardziej odwracali się od USA z powodu rosnących ceł, Bliski Wschód stał się kluczowym alternatywnym rynkiem wzrostu, który teraz jest zagrożony.

„Indie są najbardziej narażone na popyt eksportowy z regionu Bliskiego Wschodu, a Chiny są tuż za nimi. Jakiekolwiek długotrwałe zakłócenie w regionie może spowolnić ten nowy kanał eksportowy właśnie wtedy, gdy zaczynał nabierać rozpędu,” zauważyła Bhargava. 

Waluty azjatyckie prawdopodobnie znajdą się pod presją

Rynki walutowe (FX) są wysoce wrażliwe na ruchy cen ropy, nawet krótkotrwałe. 

Przykładem jest skok cen ropy w czerwcu 2025 r., który trwał krócej niż dwa tygodnie, a mimo to spowodował znaczące osłabienie (około 1,5–3%) PHP, KRW, THB i jena japońskiego (JPY), wynika z raportu. 

To pokazuje, że nawet krótkotrwały wzrost kosztów ropy może wywołać nieproporcjonalnie duże skutki, powiedziała Bhargava.

„Chociaż inflacja wtedy niewiele się zmieniła, ponieważ konflikt był tak krótki, dłuższy okres podwyższonych cen ropy to zupełnie inna historia.”

Utrzymujący się konflikt, połączony z ciągłym osłabieniem walut, prawdopodobnie spotęgowałby presje inflacyjne w całym regionie. 

Ze względu na znaczące uzależnienie Azji od importowanej energii, waluty takie jak rupia indyjska, tajski baht, filipińskie peso i won koreański są szczególnie podatne na wahania cen ropy i przedłużające się pogarszanie sald handlowych.

Możliwe silne przełożenie na inflację, ale bufor fiskalny może pomóc

Wyższe ceny ropy mogą szybko zwiększyć inflację ogółem w gospodarkach rozwijających się Azji, ponieważ energia stanowi relatywnie dużą część koszyków inflacji konsumenckiej.

Efekt ten jest często wzmacniany, gdy wyższe koszty paliw następnie przekładają się na wzrost cen żywności.

Ponieważ żywność stanowi 25-45% koszyków indeksu cen konsumpcyjnych (CPI) w krajach rozwijających się Azji, niektóre gospodarki są bardzo podatne na szoki zewnętrzne. 

W szczególności kraje takie jak Indie i Filipiny są wyjątkowo wrażliwe — 10% wzrost cen ropy mógłby zwiększyć inflację nawet o 0,4 punktu procentowego.

„Należy jednak zaznaczyć, że wpływ nie jest jednolity w całym regionie. Kilka gospodarek, takich jak Indonezja, Tajlandia i Indie, jest wciąż częściowo osłoniętych subsydiami paliwowymi lub regulowanymi cenami, co tłumi bezpośrednie przeniesienie z rynków ropy na ceny krajowe,” powiedziała Bhargava.

„W naszym bazowym scenariuszu inflacja w Azji wzrastała, lecz pozostawała w większości w ramach celów banków centralnych.”

Połączenie trwałego szoku cenowego tej wielkości i deprecjacji waluty mogłoby na przykład przesunąć inflację na Filipinach w kierunku górnej granicy celu Bangko Sentral ng Pilipinas w przedziale 2–4%. 

Takie zwiększone presje inflacyjne zwiększają prawdopodobieństwo, że bank centralny utrzyma stopy procentowe na obecnym poziomie, zamiast przystępować do dalszych cięć.

„Kraje takie jak Indonezja i Indie, które korzystają z subsydiów paliwowych, powinny nadal zachować pewne pole do łagodzenia polityki, choć prawdopodobieństwo kolejnych obniżek stóp będzie mniejsze.”