Aluminium pozostanie w deficycie do 2026 r., ograniczone ryzyko spadku: ING

Rynki aluminium stoją obecnie w obliczu „strukturalnego deficytu”, ponieważ eskalujące zakłócenia podaży w hutach w Zatoce przekształcają sektor z problemu logistycznego w głębszy kryzys, z niewielkimi szansami na natychmiastowe ożywienie i ryzykami wskazującymi na dalsze wzrosty cen, podało ING Economics w analizie.

Rynek aluminium przeszedł w znaczący deficyt po dalszej eskalacji sytuacji na Bliskim Wschodzie. 

To, co początkowo wyglądało na zakłócenia w żegludze i logistyce, przekształciło się teraz w istotny szok podaży, przy czym wiele hut w Zatoce działa znacznie poniżej mocy produkcyjnych.

Zakłócenia uderzają w produkcję i moce produkcyjne

Operacje w hucie Al Taweelah należącej do Emirates Global Aluminium zostały ostatnio wstrzymane, natomiast Aluminium Bahrain (Alba) i Qatalum działają przy zmniejszonych wolumenach, przy czym Alba doświadczyła szczególnie ostrego spadku produkcji.

Chociaż Bliski Wschód odpowiada za około 9% światowej produkcji aluminium, jego udział w podaży morskiej jest znacznie większy, podał raport ING.

W konsekwencji jakiekolwiek przerwy w tym regionie głęboko wpływają na dostępność na rynku i ceny.

Tymczasem szacunki ING Economics z połowy marca wskazywały, że wpływ objął około 560,000 ton rocznej mocy produkcyjnej, konkretnie około 300,000 ton w Alba i 260,000 ton w Qatalum. 

Jednak biorąc pod uwagę, że Alba działa teraz na poziomie około 30% mocy, a Qatalum na około 60%, dotknięta moc wzrosła do szacunkowych około 3 milionów ton, podało ING.

To stanowi niemal 50% całkowitej produkcji w regionie.

„Na podstawie obecnych wskaźników eksploatacji, rynek aluminium znalazłby się w deficycie bliskim 2.9Mt, gdyby zakłócenia utrzymały się przez resztę roku” — powiedziała Ewa Manthey, strateg ds. surowców w ING, w analizie. 

Zakłócenia w dużej mierze uwzględnione w cenach

Prognoza ING dla rynku energii sugeruje, że zakłócenia prawdopodobnie osiągną maksimum na początku roku, a następnie stopniowo ustąpią. 

Chociaż ograniczenia podaży utrzymują się, ING przewiduje, że dalsze wzrosty cen aluminium zostaną ograniczone przez kombinację spadku popytu, redukcji zapasów oraz zwiększenia podaży z Chin.

„W rezultacie ceny aluminium pozostają podwyższone, ale nie rosną znacząco ponad obecne poziomy” — dodała Manthey.

Podczas gdy ceny większości metali spadły, cena aluminium gwałtownie wzrosła, zyskując istotne 13% od końca lutego do ponad $3,600 za tonę.

To najwyższa wycena od końca marca 2022 r., krótko po rozpoczęciu konfliktu na Ukrainie.

Gwałtowny wzrost ceny spot aluminium, która wcześniej w tym tygodniu notowała prawie $90 premię nad ceną terminową na 3 miesiące, pokazał, że obecna dynamika rynku jest w dużej mierze napędzana obawami o natychmiastowy brak fizycznego towaru, stwierdziła Barbara Lambrecht, analityczka surowcowa w Commerzbank AG, w niedawnym raporcie. 

Ta premia jest najwyższym poziomem od marca 2007 r.

„Co więcej, krzywa terminowa na rynku aluminium, która już przed wojną na Ukrainie była w backwardacji, teraz spada jeszcze gwałtowniej” — powiedziała Lambrecht. 

Ryzyka przesunięte w stronę wzrostów

Jeśli zakłócenia w łańcuchu dostaw będą się utrzymywać lub pogłębiać, odbudowa podaży aluminium prawdopodobnie zostanie utrudniona.

Dalsze ograniczenia działalności hut są możliwe, zwłaszcza biorąc pod uwagę nasilające się ograniczenia w dostawach tlenku glinu (aluminy) i trwające problemy logistyczne.

W takim scenariuszu ceny aluminium mogłyby przekroczyć $4,000 za tonę, według Manthey.

Jednak wynikające z tego zniszczenie popytu prawdopodobnie spowoduje spadek cen później w roku, nawet jeśli rynek pozostanie strukturalnie napięty, dodała.

Dodatkowo obliczenia Commerzbanku wykazały, że ceny aluminium mogą osiągnąć poziom $4,000, jeśli Cieśnina Ormuz pozostanie zamknięta do maja.

„Jednak cena nadal pozostawałaby poniżej rekordowego poziomu USD 4,073 ustanowionego w marcu 2022 r.” — podał niemiecki bank.