Pojemność centrów danych w Chinach podwoi się do 2030 r. dzięki AI i HPC — Rystad

Chiny znacząco rozbudują infrastrukturę cyfrową, a nowa analiza Rystad Energy przewiduje, że kraj niemal podwoi pojemność centrów danych w ciągu najbliższych pięciu lat. 

Oczekuje się, że do 2030 r. zostanie uruchomionych 28 gigawatów (GW) nowych projektów, dołączając do 32 GW już zainstalowanych na koniec ubiegłego roku.

Ta przewidywana ekspansja, oparta na obecnych ogłoszeniach projektów (z prawdopodobnym dodatkiem kolejnej pojemności), ma — według analizy — zwiększyć zużycie energii przez centra danych do 289 terawatogodzin (TWh) do 2030 r. 

AI i HPC napędzają bezprecedensowy wzrost pojemności

Przewiduje się, że centra danych w Chinach będą zużywać ponad dwukrotnie więcej energii niż w ubiegłym roku, stanowiąc około 2.3% całkowitego zapotrzebowania kraju na energię elektryczną. 

Oczekuje się również, że sektor ten stanie się najszybciej rosnącym źródłem zużycia energii w Chinach, a popyt wzrośnie w tempie rocznym o 19% w latach 2025–2030, napędzany w głównej mierze przez szybki rozwój sztucznej inteligencji (AI) i obliczeń o wysokiej wydajności (HPC).

Moc zainstalowana ma osiągnąć 40 GW w tym roku, w porównaniu z 32 GW na koniec 2025 r., napędzana szybkim tempem budowy.

Obiekty AI i HPC, które są bardziej energochłonne niż tradycyjne centra danych, dominują coraz bardziej, stanowiąc 39% mocy w tym roku i — według Rystad — prognozowane jest, że wzrosną do 48% do 2030 r. 

Ta zmiana, wzmocniona strategią z 2022 r. 'East Data West Computing', przekształca skalę i geografię infrastruktury cyfrowej Chin, tworząc osiem głównych centrów obliczeniowych. 

Klastry takie jak Ulanqab w Mongolii Wewnętrznej pozyskały około 10 GW projektów od firm takich jak 21Vianet, Huawei i ByteDance, co zmniejsza presję na zasoby gruntowe i energetyczne na wschodzie.

„Operatorzy nie czekają na zachęty polityczne ani nakazy, by integrować odnawialne źródła energii,” powiedziała Simeng Deng, starsza analityczka w Rystad Energy, w analizie.

Wzrost centrów danych wbrew spowolnieniu popytu na energię

Według Rystad Energy wzrost zapotrzebowania na energię w Chinach ma zwolnić. 

Złożona roczna stopa wzrostu (CAGR) ma wynieść 3.9% do 2030 r., spadając z 6.5% odnotowanych w czasie 14. planu pięcioletniego, okresu, w którym zużycie przekroczyło 10,000 TWh w ubiegłym roku.

To spowolnienie przypisuje się poprawie efektywności i zmianie struktury popytu.

Jednak w ramach ogólnego spowolnienia występują wyraźne różnice sektorowe.

Konkretnie, wzrost popytu w przemyśle ma znacznie zwolnić — z 5.4% CAGR w latach 2021–2025 do zaledwie 3% w okresie od tego roku do 2030, podał Rystad.

Natomiast centra danych, pomimo że w ubiegłym roku stanowiły zaledwie 1.2% całkowitego popytu na energię, wykazały znaczący wzrost — z 38% złożoną roczną stopą wzrostu (CAGR) w ciągu ostatnich pięciu lat, podała norweska agencja analiz energetycznych. 

Trend ten ma się utrzymać, z prognozowaną 19% CAGR do 2030 r., co zwiększyłoby ich udział w krajowym zużyciu energii do 2.3% pod koniec dekady.

Kluczowy model pozyskiwania

Działanie centrów danych w Chinach opiera się przede wszystkim na stabilnym, bazowym zasilaniu sieciowym pochodzącym z węgla. 

Jednak masowa ekspansja centrów danych napędza obecnie wykorzystanie energii odnawialnej.

Nowe projekty w ośmiu krajowych hubach obliczeniowych muszą do 2025 r. pozyskiwać co najmniej 80% energii z odnawialnych źródeł, co skłania operatorów do przyjmowania zróżnicowanych strategii zakupu energii odnawialnej.

„Integracja energetyki wiatrowej, solarnej i magazynów energii bateryjnej wyłania się jako kluczowy model kolejnej fazy sektora, obok przyłączenia do sieci,” podał Rystad Energy. 

Takie podejście ilustruje kilka projektów, na przykład baza obliczeniowa Zhongjin w Ulanqab.

Ta baza wyróżnia się jako jeden z pierwszych chińskich projektów obliczeniowych o zerowej emisji, zasilany 200 MW mocy wiatrowej, 100 MW mocy słonecznej oraz magazynem bateryjnym 45 MW/180 megawatogodzin (MWh).

Sektor centrów danych w Chinach przekształca się w kluczowy czynnik strukturalny popytu na energię, wychodząc poza swoją dotychczasową peryferyjną rolę w systemie energetycznym kraju.