Powell: pozostanę w zarządzie po zakończeniu kadencji, ale zachowam 'niski profil'

Jerome H. Powell powiedział w środę, że będzie nadal pełnił funkcję członka Rady Gubernatorów Rezerwy Federalnej po zakończeniu swojej kadencji jako przewodniczący 15 maja, sygnalizując nietypowe odstępstwo od precedensu w obliczu narastających nacisków politycznych i prawnych.

„Po zakończeniu mojej kadencji jako przewodniczący 15 maja będę nadal pełnił funkcję członka Rady Gubernatorów przez okres, który zostanie ustalony” — powiedział Powell na środowej konferencji prasowej.

Decyzja ta następuje po miesiącach spekulacji, czy Powell całkowicie odejdzie, czy pozostanie w Radzie Gubernatorów, funkcji, którą może pełnić do stycznia 2028 r.

Jego ruch przypada na okres zaostrzenia napięć między bankiem centralnym a Donaldem Trumpem, który wielokrotnie naciskał na obniżki kosztów kredytu.

Prawne obawy jako czynnik decyzji

Powell powiedział, że jego decyzję ukształtowały trwające obawy dotyczące wyzwań prawnych zarówno wobec niego, jak i wobec instytucji.

„Powiedziałem, że nie opuszczę Rady, dopóki to śledztwo nie zostanie rzeczywiście zakończone z przejrzystością i definitywnością, i podtrzymuję to. Jestem zachęcony ostatnimi wydarzeniami i uważnie obserwuję kolejne etapy tego procesu” — powiedział Powell na początku konferencji prasowej po posiedzeniu.

„Moje decyzje w tych sprawach będą nadal kierowane wyłącznie tym, co uważam za najlepsze dla instytucji i ludzi, którym służymy po zakończeniu mojej kadencji jako przewodniczący 15 maja, i będę nadal pełnił funkcję członka Rady Gubernatorów przez okres, który zostanie ustalony” — dodał.

Chociaż Departament Sprawiedliwości niedawno wskazał, że zrezygnuje ze śledztwa w sprawie projektu renowacji siedziby Rezerwy Federalnej, Powell zasugerował, że kwestia nie została w pełni rozwiązana.

Na pytania, czy pozostanie może być postrzegane jako polityczne, Powell powiedział, że „nie miał wyboru” i że chciał odejść, ale groźby prawne zmusiły go do pozostania.

Odstępstwo od długo utrzymywanej tradycji

Przewodniczący Rezerwy Federalnej zazwyczaj rezygnują z pełnienia funkcji z końcem czteroletniej kadencji, chyba że zostaną ponownie mianowani, co umożliwia płynniejsze przejście przywództwa.

Ostatnim razem, gdy przewodniczący pozostał w Radzie po zakończeniu kadencji, było w 1948 r., kiedy Marriner Eccles pozostał członkiem Rady przez trzy lata.

Powell przyznał, że jego decyzja odbiega od tej tradycji, ale stwierdził, że obecne okoliczności uzasadniają ciągłość.

Poinformował również, że zachowa „niski profil” pozostając w Radzie.

Napięcia z administracją narastają

Ruch Powella podkreśla rosnące obawy o niezależność Fed w sytuacji, gdy administracja zaostrza kontrolę nad bankiem centralnym.

Śledztwo Departamentu Sprawiedliwości w sprawie kosztów renowacji oraz próby odwołania gubernator Lisy D. Cook z powodu domniemanych wykroczeń zwiększyły obawy o ingerencję polityczną.

Powell wcześniej opisywał te dochodzenia jako część szerszej presji na Fed w celu obniżenia stóp procentowych.

„Obawiam się, że te ataki niszczą instytucję i zagrażają temu, co naprawdę ma znaczenie dla społeczeństwa, czyli zdolności prowadzenia polityki pieniężnej bez brania pod uwagę czynników politycznych” — powiedział Powell.

Prezydent Trump wielokrotnie krytykował stanowisko banku centralnego w sprawie polityki pieniężnej i zasugerował, że mógłby dążyć do odwołania Powella.

Prezydent może odwołać urzędnika Rezerwy Federalnej tylko z ważnych przyczyn, zwykle definiowanych jako poważne wykroczenie lub niedopełnienie obowiązków.

Jednak Trump przedstawiał kwestię renowacji jako dowód „niekompetencji” i wysuwał pytania o potencjalne niewłaściwe postępowanie.

Perspektywy przywództwa Fed

Decyzja Powella o pozostaniu w Radzie stwarza możliwość potencjalnie burzliwego okresu przejściowego.

Jeśli pozostanie po 15 maja, może to skomplikować plany administracji dotyczące mianowania następcy i utrzymania wpływu na politykę pieniężną.

Jednocześnie jego dalsza obecność może zapewnić pewien stopień stabilności instytucjonalnej w okresie niepewności gospodarczej i politycznej, zwłaszcza gdy debaty o stopach procentowych i inflacji nadal dominują w perspektywie polityki.