Cięcia Fed odroczone? Goldman Sachs widzi łagodzenie dopiero w 2027 r.

Goldman Sachs przesunął swoją prognozę dotyczącą kolejnych cięć stóp Rezerwy Federalnej (Fed) na 2027 r., sygnalizując, że silniejszy wzrost w USA, mocniejsza dynamika zatrudnienia i uporczywe ryzyko inflacyjne mogą utrzymać politykę pieniężną bardziej restrykcyjną przez dłuższy czas, niż oczekiwały rynki.

Bank z Wall Street teraz spodziewa się, że Fed pozostawi stopy bez zmian do końca 2026 r., a cięcia zaplanowano na czerwiec i grudzień 2027 r.

Poprzednia prognoza zakładała dwa cięcia po 25 punktów bazowych — jedno w grudniu 2026 r. i kolejne w marcu 2027 r.

Zmiana nastąpiła po silniejszym od oczekiwań raporcie o zatrudnieniu w USA, który wskazywał na odnowioną odporność rynku pracy.

Dla decydentów ma to znaczenie, ponieważ zdrowsza gospodarka daje bankowi centralnemu więcej miejsca na odczekanie z łagodzeniem, nawet gdy gospodarstwa domowe i firmy odczuwają presję ze strony ceł, podwyższonych kosztów energii oraz szerszych skutków konfliktu na Bliskim Wschodzie.

Dane o zatrudnieniu zmieniają debatę o Fed

Rynek pracy w USA ponownie stał się kluczowym punktem odniesienia dla oczekiwań dotyczących stóp.

Solidny raport o zatrudnieniu sugerował, że dynamika zatrudniania pozostaje wystarczająco silna, by wchłonąć zaostrzone warunki finansowe, zmniejszając pilność, z jaką Fed miałby udzielać wsparcia poprzez niższe koszty pożyczek.

Goldman podał, że odporna aktywność gospodarcza i dane o zatrudnieniu również obniżyły próg uzasadniający podwyżkę stóp.

Bank podkreślił, że nie wynika to z przegrzewania się gospodarki, lecz z faktu, że silniejszy punkt wyjścia sprawiałby, iż ewentualna przyszła podwyżka mniej przypominałaby błąd polityczny.

To rozróżnienie jest istotne. Podwyżka stóp wciąż nie jest scenariuszem bazowym Goldmana, ale firma widzi ją teraz jako nieco bardziej prawdopodobną niż wcześniej.

Innymi słowy, debata przesunęła się z pytania, kiedy Fed może obniżyć stopy, na pytanie, czy presje inflacyjne mogą zmusić urzędników do ponownego zacieśniania polityki.

Ryzyko inflacji odsuwają cięcia w czasie

Nowe spojrzenie Goldmana odzwierciedla szerszą rewizję ścieżki inflacyjnej.

Bank stwierdził, że najprawdopodobniejszym działaniem Fed jest czekanie, aż w danych osłabną efekty ceł, wyższych cen ropy powiązanych z konfliktem w Iranie oraz innych presji związanych z wojną.

Rdzenna inflacja PCE, preferowany przez Fed bazowy miernik cen, jest również centralna dla tej prognozy.

Goldman oczekuje, że decydenci będą się wstrzymywać, dopóki rdzenna PCE rok do roku nie zbliży się do celu 2%.

Daje to urzędnikom większą pewność, że inflacja nie jest podtrzymywana przez szoki podażowe, koszty handlu czy zmienność cen energii.

Bank wskazał też na potrzebę pewnego schłodzenia popytu napędzanego przez AI, który uważa za zawyżony.

To dodaje kolejny wymiar do perspektyw polityki, ponieważ Fed musi ocenić, czy boom inwestycyjny wokół sztucznej inteligencji tworzy trwały wzrost, czy tylko dokłada krótkoterminowego rozgrzania do niektórych części gospodarki.

Wall Street skłania się ku dłuższej przerwie

Goldman nie jest osamotniony w oczekiwaniu na wydłużoną pauzę Fed.

Nomura w zeszłym miesiącu również prognozowała, że bank centralny pozostanie w stanie zawieszenia do końca 2026 r., co podkreśla, jak szybko oczekiwania co do obniżek zostały przesunięte w czasie.

Dla rynków zmiana ta jest znacząca.

Traderzy obecnie przypisują 75,5% prawdopodobieństwo podwyżek stóp Fed do końca roku, według danych CME FedWatch.