Inflacja w UK najwyższa od 4 mies.; rachunki energetyczne zwiększają ryzyko podwyżek

Inflacja w Wielkiej Brytanii przyspieszyła w lipcu, gdy gwałtowny wzrost rachunków za energię dla gospodarstw domowych podciągnął wskaźnik ogólny powyżej celu Banku Anglii, odżywiając pytania, czy decydenci będą musieli ponownie podnieść koszty zaciągania kredytów.

Wskaźnik cen konsumpcyjnych (CPI) wzrósł o 2,9% w ujęciu rocznym, z 2,6% w czerwcu i zgodnie z oczekiwaniami ekonomistów. Wzrost ten doprowadził inflację do najwyższego poziomu od marca.

Najnowsze dane podkreślają, jak szybko zmienił się obraz inflacji w Wielkiej Brytanii.

Presje cenowe łagodziły się wcześniej w tym roku, ale wyższe koszty energii związane z konfliktem na Bliskim Wschodzie zaczęły teraz wyraźniej przekładać się na rachunki gospodarstw domowych.

Rachunki za energię napędzają odbicie w lipcu

Największy nacisk wynikał z kosztów energii krajowej. Ofgem podniósł swój pułap cenowy o 13% od 1 lipca po wzroście hurtowych cen gazu spowodowanym konfliktem na Bliskim Wschodzie.

Koszty gazu odczuły większy cios.

Ofgem podał, że rachunki za gaz objęte pułapem wzrosły o około 24%, w porównaniu z około 5% dla energii elektrycznej.

Opublikowany przez niego wskaźnik typowego rocznego rachunku wzrósł do £1,862 z £1,641 według poprzedniego wzorca zużycia.

To ma znaczenie dla Banku, ponieważ polityka pieniężna nie może powstrzymać początkowego skoku importowanych cen energii.

Większym zmartwieniem jest to, czy te koszty zaczną przenikać do płac, cen usług i oczekiwań inflacyjnych, przekształcając szok zewnętrzny w bardziej trwałą inflację krajową.

Bank Anglii stoi przed trudniejszą decyzją dotyczącą stóp procentowych

Bank utrzymał stopę polityczną na poziomie 3,75% w lipcu głosami 6–3, przy czym trzech członków Komitetu Polityki Pieniężnej opowiadało się za podwyżką.

Bank ostrzegał, że inflacja prawdopodobnie przekroczy 3% w dalszej części roku, gdy wyższe koszty energii przełożą się na gospodarkę.

Odczyt za lipiec zatem utrzymuje możliwość kolejnej podwyżki stóp, choć nie rozstrzyga debaty.

Bank musi rozważyć ryzyko utrwalenia się inflacji wobec sygnałów, że bazowy popyt krajowy i rynek pracy tracą impet.

To napięcie zaostrzyło się, ponieważ ostatni wzrost inflacji jest w dużej mierze wywołany przez energię, a nie dowodem na szerokie ożywienie presji cenowej.

Ekonomiści wciąż ogólnie oczekują, że Bank pozostanie ostrożny, chyba że wyższe koszty energii zaczną wywoływać silniejsze efekty wtórne.

Słabnący rynek pracy może powściągnąć Bank Anglii

Nowe dane o zatrudnieniu opublikowane we wtorek dały decydentom powód, by poczekać.

Stopa bezrobocia w Wielkiej Brytanii wyniosła 4,9% w trzech miesiącach do czerwca, podczas gdy liczba wakatów spadła do 707,000 w trzech miesiącach do lipca.

Wzrost regularnych płac w sektorze prywatnym spowolnił do 2,8%, najwolniejszym tempie od 2020 r. Wzrost płac w sektorze publicznym pozostał znacznie silniejszy, na poziomie 6,1%, częściowo z powodu terminu przyznawania podwyżek w NHS.

Te dane komplikują argumenty za natychmiastową podwyżką stóp.

Słabszy rynek pracy powinien stopniowo zmniejszyć inflację generowaną krajowo, nawet gdy gospodarstwa domowe będą odczuwać kolejny ucisk ze strony kosztów energii.

Dla konsumentów jednak obraz na teraz jest mniej komfortowy. Inflacja oddala się od celu Banku na poziomie 2% w momencie, gdy opłaty za media ponownie rosną.

Najbliższe miesiące pokażą, czy lipiec okaże się tymczasowym, napędzanym przez energię, zakłóceniem, czy początkiem bardziej trwałego problemu inflacyjnego.