Ceny miedzi rosną z powodu ograniczeń podaży i silnego popytu w USA.

Sygnały pogłębiającego się kryzysu podaży miedzi poza Stanami Zjednoczonymi, zwłaszcza w Chinach, spowodowały w tym tygodniu szybki wzrost cen, niwelując straty z poprzedniego tygodnia.

Oprócz zauważalnego wzrostu zapasów miedzi na COMEX, dodatkowe informacje opublikowane przez dostawcę danych Markit w poprzedni piątek również wskazywały na silny popyt ze strony USA.

Ten zbieg okoliczności – znaczny wzrost dostępności miedzi w połączeniu z dowodami na silny popyt w dużej gospodarce – stwarza potencjalnie złożony scenariusz dla analityków rynku.

W chwili pisania niniejszego tekstu trzymiesięczny kontrakt na miedź na Londyńskiej Giełdzie Metali wynosił 9538 dolarów za tonę, co stanowi wzrost o 1,5% w porównaniu z poprzednim zamknięciem.

Rosnące zapasy na COMEX zazwyczaj sugerują spadek popytu lub nadpodaż, co potencjalnie może prowadzić do presji na spadek cen miedzi.

Popyt na miedź w USA

Jednakże równoległy raport firmy Markit, podkreślający silny popyt w USA, wprowadza przeciwwagę, sugerując, że podstawowa konsumpcja pozostaje zdrowa i może potencjalnie wchłonąć zwiększoną podaż, łagodząc znaczące spadki cen.

Jak wskazują dane z kwietnia, import miedzi do USA osiągnął najwyższy poziom od rozpoczęcia zbierania danych w 2014 roku.

„Jeśli potwierdzą to oficjalne dane z urzędu statystycznego, spekulacje dotyczące niedoboru podaży poza USA prawdopodobnie jeszcze bardziej się nasilą i podniosą cenę miedzi” – napisała w raporcie Thu Lan Nguyen, szefowa działu badań surowców i walut w Commerzbank AG.

Przewiduje się, że popyt w USA spadnie z obecnego wysokiego poziomu.

Według Nguyena, jest to przewidywane z dwóch powodów: po pierwsze, ze względu na naturalną korektę po obecnym wzroście, a po drugie, ze względu na potencjalną długoterminową stabilizację na niższym poziomie z powodu mniej dynamicznej gospodarki.

Dodała, że wpływ amerykańskiej polityki taryfowej ma również ograniczyć wzrost gospodarczy poza granicami Stanów Zjednoczonych.

Rosyjski aluminium pod presją

Nałożenie zachodnich sankcji w widoczny sposób wpływa na rosyjski przemysł aluminiowy.

Te restrykcyjne środki, prawdopodobnie wymierzone w kluczowe podmioty, transakcje finansowe lub dostęp do technologii, stwarzają trudności rosyjskim producentom aluminium.

Wiodący rosyjski producent zgłasza 10% spadek produkcji. Spadek rozpoczął się pod koniec poprzedniego roku.

Tymczasem do spadku przyczyniły się również podwyższone ceny tlenku glinu.

Według United States Geological Survey, Rosja w ubiegłym roku nadal posiadała nieco ponad 5% udziału w światowej produkcji aluminium.

To uplasowało ich tuż za Indiami, które były drugim co do wielkości producentem na świecie, z udziałem w rynku wynoszącym około 6%.

Mimo panujących okoliczności, Rosji udało się w ubiegłym roku odnotować niewielki wzrost produkcji – powiedział Nguyen.

Jednakże, w związku z nałożeniem przez UE, podobnie jak przez USA i Wielką Brytanię, surowszych sankcji na rosyjski sektor aluminium, rosyjscy producenci prawdopodobnie będą napotykać coraz większe trudności w pozyskiwaniu nowych nabywców swoich produktów aluminiowych.

Chiny zwiększyły zakupy z Rosji.

Chiny w ostatnim czasie były głównym nabywcą rosyjskiego aluminium, pomagając ustabilizować rynek pomimo sankcji i problemów z łańcuchem dostaw.

Jednakże spodziewane spowolnienie gospodarcze z powodu napięć handlowych z USA budzi wątpliwości co do tego, jak długo Chiny będą kontynuować zakupy na tym samym poziomie.

Ten potencjalny spadek popytu ze strony Chin, w połączeniu z innymi czynnikami, sprawia, że przyszłość rosyjskiego eksportu aluminium jest niepewna.

Potencjalne zmniejszenie produkcji przemysłowej i inwestycji infrastrukturalnych w Chinach, kluczowych sektorach napędzających zużycie aluminium, sugeruje prawdopodobne osłabienie popytu na rosyjskie aluminium na tym dotychczas niezawodnym rynku.

„Można zatem założyć, że rosyjska produkcja spadnie na stałe” – powiedział Nguyen.