Czy decyzja Powella ograniczy wpływ Białego Domu na Fed?

Przewodniczący Rezerwy Federalnej Jerome H. Powell kończy ośmioletnią kadencję jednym z najbardziej spornych posunięć polityki pieniężnej od dekad, co uwydatnia głębokie podziały w banku centralnym.

Dodatkowo jego decyzja, by pozostać w Radzie Rezerwy Federalnej po zakończeniu kadencji przewodniczącego w maju, dodaje nową warstwę złożoności do już delikatnego procesu przejściowego — rynki przygotowują się teraz na nietypowy okres nakładającego się kierownictwa.

Decyzja zapada w czasie, gdy inflacja utrzymuje się uporczywie powyżej celu, a napięcia geopolityczne, zwłaszcza konflikt w Iranie, wciąż zaciemniają perspektywy gospodarcze.

Wszystko to razem zwiększyło zainteresowanie obserwatorów i analityków.

Pozostanie Powella w Radzie ogranicza wpływ Białego Domu

W odejściu od długo utrzymywanego precedensu Powell potwierdził, że będzie nadal pełnił funkcję gubernatora po zakończeniu kadencji przewodniczącego 15 maja.

Jego kadencja w Radzie potrwa do stycznia 2028 r., co pozwala mu pozostać kluczową postacią w dyskusjach nad polityką.

Pozostając na stanowisku, Powell efektywnie uniemożliwia Białemu Domowi natychmiastowe obsadzenie jego miejsca w Radzie, a tym samym ogranicza jego wpływ na skład banku centralnego.

Ruch ten następuje w okresie nasilonych napięć z administracją Donalda Trumpa, która wielokrotnie krytykowała stanowisko Fed w sprawie polityki pieniężnej.

Powell przedstawił swoją decyzję jako zabezpieczenie niezależności instytucji, ostrzegając, że ostatnia presja polityczna grozi podważeniem autonomii Fed.

Miran, zwolennik obniżek stóp, odejdzie jeśli Warsh zostanie potwierdzony

Zgodnie z prawem USA prezydent nominuje przewodniczącego Rezerwy Federalnej oraz dwóch wiceprzewodniczących na czteroletnie kadencje, wymagające odrębnego zatwierdzenia przez Senat w odrębnych głosowaniach niż ich nominacje na stanowiska gubernatorów.

Powell zasiada w Radzie od 2012 r. i jako przewodniczący od 2018 r., a jego obecna kadencja kończy się 15 maja 2026 r.

Donald Trump nominował byłego gubernatora Fed Kevina M. Warsha na jego następcę, podczas gdy kadencja Powella jako gubernatora trwa do stycznia 2028 r.

Wśród pozostałych urzędników Philip Jefferson został zatwierdzony na stanowisko wiceprzewodniczącego w 2023 r.

Michael Barr zrezygnował ze stanowiska wiceprzewodniczącego w 2025 r., lecz pozostaje gubernatorem, a Michelle Bowman objęła funkcję wiceprzewodniczącej w czerwcu 2025 r.

Christopher Waller i Lisa Cook nadal zasiadają w Radzie, przy czym Cook utrzymała stanowisko pomimo wyzwań prawnych.

Po rezygnacji Adriany Kugler w 2025 r. Stephen Miran został zatwierdzony na kadencję, która formalnie wygasła, lecz pozostaje na stanowisku do czasu zatwierdzenia następcy.

Oczekuje się, że Warsh zajmie to miejsce, jeśli zostanie potwierdzony jako przewodniczący.

Usunie to kolejnego zwolennika niższych stóp procentowych, ponieważ Miran argumentował za cięciem stóp na każdym posiedzeniu Fed od czasu dołączenia do banku centralnego we wrześniu ubiegłego roku.

Nawet na ostatnim posiedzeniu opowiadał się za obniżką o ćwierć punktu procentowego.

Konsekwencje podzielonego gremium

Najnowsze posiedzenie dotyczące polityki ujawniło wyjątkowo ostry rozłam poglądów w Federalnym Komitecie Otwartego Rynku (FOMC).

Trzech urzędników zasugerowało, że bank centralny powinien wyraźniej komunikować, iż jego następny ruch może być równie łatwo podwyżką, co obniżką stóp, podkreślając niepewność co do ścieżki polityki.

To oznacza zmianę w stosunku do bardziej zjednoczonego przekazu, który zwykle charakteryzował podejście Fed w ostatnich latach.

Rozłam ten uwypukla, że uporczywa inflacja i odporne dane gospodarcze komplikują argumenty za złagodzeniem polityki pieniężnej.

Najnowsze dane wykazały, że inflacja bazowa wynosiła 3.2% w marcu, znacznie powyżej celu Fed na poziomie 2%.

Jednocześnie rynek pracy pozostał silny, z wnioskami o zasiłek dla bezrobotnych spadającymi do najniższego poziomu od 1969 r., co ogranicza pilność potrzeby obniżek stóp.

Nakładanie się kadencji z nowym przewodniczącym rodzi pytania

W okresie przejściowym Powell pozostanie w Radzie wraz z nowo mianowanym przewodniczącym Kevinem M. Warshem, co będzie pierwszym takim przypadkiem od niemal 80 lat.

Ostatni raz miało to miejsce w 1948 r., gdy Marriner Eccles pozostał jako gubernator.

Perspektywa, że Powell pozostanie w Radzie wraz z nowym przewodniczącym Kevinem M. Warshem, może zatarć sygnały polityczne, zwiększając ryzyko wewnętrznych tarć i powodując niepewność na rynkach co do tego, którego głosu słuchać bardziej.

Analitycy przestrzegają, że taka struktura współdzielenia władzy może skomplikować komunikację, potencjalnie utrudniając inwestorom jednoznaczne odczytanie kierunku polityki banku centralnego.

Jednak była prezes Fed z Cleveland, Loretta Mester, bagatelizowała ryzyko, mówiąc: „Kevin i Jay będą mogli ze sobą współdziałać, i sądzę, że reszta FOMC także będzie mogła współdziałać, choć przyznaję, że może to być wyzwanie.”

„Wszyscy są dorośli i wiedzą, jaka jest misja Fed, i jestem przekonana, że to ona będzie napędzać podejmowanie decyzji, a nie te inne kwestie, o które ludzie się martwią,” Mester, która była prezesem Fed w Cleveland do 2024 r. i dobrze zna to, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami posiedzeń komitetu, powiedziała w raporcie CNBC.

Mester zasugerowała też, że Warsh może napotkać ograniczenia przy forsowaniu natychmiastowych obniżek stóp, zauważając: „Nie sądzę, by Kevin Warsh mógł wejść tam i przekonać kolegów, że to właśnie czas na cięcia stóp.”

Powell odrzuca rolę „cienia przewodniczącego”

Powell starał się rozwiać obawy dotyczące wewnętrznych tarć, podkreślając, że nie będzie działał jako przeciwwaga dla nowego przewodniczącego.

„Planuję utrzymywać niską aktywność jako gubernator.

Jest tylko jeden przewodniczący,” powiedział, dodając, że nie ma zamiaru stać się „głośnym dysydentem ani niczego podobnego.”

„Uważam, że to będzie bardzo normalny, standardowy proces przejściowy,” dodał.

Były wiceprzewodniczący Fed Roger Ferguson podzielił to zdanie, wyrażając przekonanie, że Powell nie będzie dążył do wywierania nadmiernego wpływu podczas procesu przejściowego.

„Uważam, że nie ma on zainteresowania, by stać się alternatywnym źródłem władzy, cieniem przewodniczącego czy czymkolwiek takim,” powiedział Ferguson dla CNBC.

„Więc sądzę, że to naprawdę nie jest wysiłek, by robić cokolwiek poza utrzymaniem niezależności Fed i, szczerze mówiąc, oczyszczeniem jego imienia raz na zawsze.”

Wyzwania polityczne pozostają w centrum uwagi

Mimo zapewnień o płynnym przejściu, szersze otoczenie polityki pieniężnej pozostaje napięte.

Presje inflacyjne związane z wyższymi cenami energii i napięciami handlowymi prawdopodobnie będą się utrzymywać, podczas gdy dane gospodarcze nadal wysyłają mieszane sygnały.

Niezwykłe nakładanie się kierownictwa przypada na wrażliwy moment dla Fed, gdy stara się utrzymać wiarygodność i jasność w swoim przekazie.

Dla inwestorów kluczowe będzie, czy bank centralny potrafi zaprezentować zjednoczone stanowisko, nawet gdy wewnętrzne debaty stają się bardziej widoczne.

W miarę zbliżania się następnego posiedzenia dotyczącego polityki współistnienie Powella i Warsha będzie uważnie obserwowane, nie tylko w kontekście sygnałów dotyczących stóp procentowych, lecz także tego, co ujawni o zdolności Fed do radzenia sobie zarówno z ekonomicznymi, jak i politycznymi nurtami.