Co oznacza oferta UniCredit na Commerzbank ($28B) dla europejskiej bankowości?

UniCredit przekształcił długotrwałe dążenie do przejęcia Commerzbanku w oficjalną walkę o przejęcie.

We wtorek włoski bank poinformował, że uruchomił ofertę wymiany akcji o wartości €35 billion dla niemieckiego banku, zaledwie dzień po tym, jak akcjonariusze UniCredit zatwierdzili podwyższenie kapitału potrzebne do sfinansowania transakcji.

Oferta przejęcia pojawiła się, gdy UniCredit odnotował rekordowy zysk za pierwszy kwartał w wysokości €3.2 billion.

Czas jest kluczowy: UniCredit chce, by rynek dostrzegł siłę, skalę i determinację, nawet gdy Berlin nadal się sprzeciwia, a Commerzbank nalega na zachowanie niezależności.

Transakcja, której Berlin nie chciał, ale której nie zdołał całkowicie zablokować

W istocie to historia równie polityczna, co finansowa.

Rząd niemiecki wciąż posiada 12.7% Commerzbanku i wielokrotnie deklarował, że wrogie przejęcie byłoby nie do przyjęcia.

Dyrektor generalna Commerzbanku Bettina Orlopp również była bezpośrednia, nazywając podejście UniCredit wrogim i oskarżając włoski bank o przedstawienie „bardzo niskiej” wyceny oraz zbyt mało szczegółów dotyczących tego, jak miałoby działać ewentualne połączenie.

Mimo to UniCredit od 2024 r. konsekwentnie zwiększał swoją pozycję i obecnie bezpośrednio posiada 26.77%, a jego całkowita ekspozycja jest wyższa po uwzględnieniu instrumentów pochodnych.

Struktura ma znaczenie, ponieważ oferta UniCredit to dobrowolna wymiana akcji, ustalona na poziomie 0.485 akcji UniCredit za każdą akcję Commerzbanku, co — według banku — implikuje cenę €30.8 za akcję, czyli około 4% premii względem ceny referencyjnej z połowy marca.

Chodzi o przekroczenie progu 30% zgodnie z niemieckimi przepisami dotyczącymi przejęć, po którym większe zakupy stają się łatwiejsze później, bez konieczności natychmiastowej oferty na przejęcie pełnej kontroli.

UniCredit twierdzi, że rozliczenie oczekiwane jest w pierwszej połowie 2027 r., po uzyskaniu zgód regulacyjnych.

Oferta Orcela: wyższe zyski, wyraźniejsze ukierunkowanie

Andrea Orcel argumentuje, że Commerzbank jest wart więcej, będąc częścią grupy UniCredit, niż jako samodzielny podmiot.

Pod koniec kwietnia UniCredit przedstawił plan transformacji dla niemieckiego banku, zakładający około €5.1 billion zysku netto do 2028 r., czyli około €600 million powyżej obecnych konsensusowych szacunków.

Plan przewidywał również zaostrzenie kontroli kosztów, odchudzenie działalności międzynarodowej oraz silniejsze wejście na rynek niemiecki poprzez HypoVereinsbank, dotychczasowy lokalny oddział UniCredit.

Orcel zasugerował, że Commerzbank może pozostać takim, jakim jest, lub stać się częścią większego banku z wyraźniejszą strategią przemysłową.

UniCredit nie czeka na domknięcie transakcji, by korzystać z pozycji, którą już posiada.

Bank poinformował we wtorek, że jego zysk za pierwszy kwartał został wsparty wyższymi dywidendami z kluczowych inwestycji finansowych oraz przejęciem obsługi działalności ubezpieczeń na życie do własnych struktur.

Podwyższył również prognozę zysku na cały rok do co najmniej €11 billion, dając Orcelowi większe pole do argumentowania, że oferta na Commerzbank ma charakter strategiczny.

Test dla kolejnej fazy bankowości w Europie

Szersze znaczenie wykracza poza jednego niemieckiego kredytodawcę.

Oferta jest jednym z największych europejskich transgranicznych dealów bankowych od kryzysu finansowego 2008 r., dlatego oferta jest tak uważnie obserwowana we Frankfurcie, Rzymie i Brukseli.

Główna nadzorczyni Europejskiego Banku Centralnego, Claudia Buch, powiedziała w poniedziałek, że nadzorcy traktują fuzje transgraniczne i krajowe jednakowo, jednocześnie ostrzegając rządy, by nie osłabiały przepisów dotyczących kapitału banków jedynie w celu zachęcenia do udzielania kredytów.

To stawia politykę wyraźnie po stronie konsolidacji, nawet jeśli polityka pozostaje wciąż skomplikowana.

Dla inwestorów przekaz jest taki, że to już nie tylko plotka czy budowanie udziałów.

UniCredit złożył teraz formalną ofertę, Commerzbank ją odrzucił, a Berlin nadal się opiera.

To, co nastąpi dalej, będzie miało znaczenie daleko poza tymi dwoma bankami, ponieważ transakcja jest de facto referendum, czy Europa potrafi budować większe instytucje kredytowe konkurujące bardziej jak ich amerykańscy odpowiednicy.