Ropa spada 6% w dwóch sesjach, dyplomacja wokół Hormuzu obniża premię za ryzyko

Ceny ropy przedłużyły gwałtowny spadek w środę, gdy rozmowy między Iranem a Omanem wzbudziły nadzieje, że żegluga przez Cieśninę Hormuz zacznie się normalizować, usuwając część premii za podaż, która jeszcze kilka dni temu pchała Brent w kierunku 95 USD.

Brent spadł około 2,6% do 86,28 USD za baryłkę, podczas gdy amerykański West Texas Intermediate (WTI) osunął się o 2,5% do 80,29 USD pod koniec handlu w Azji.

Oba benchmarki już we wtorek straciły ponad 3%, co daje około 6% spadku w ciągu dwóch sesji, ponieważ handlowcy szybko przeszacowali ryzyko długotrwałego zakłócenia eksportu z Zatoki Perskiej.

Dyplomacja wokół Hormuzu zmienia krótkoterminowy handel ropą

Iran i Oman prowadzą rozmowy nad ramami tymczasowymi, które mogłyby ustanowić przejściowy korytarz morski przez Hormuz, podczas gdy prace nad bardziej trwałym porozumieniem będą kontynuowane.

Rozmowy obejmują zarządzanie ruchem żeglugowym, wymianę informacji oraz oczyszczanie min, podał Financial Times.

Iran nie zgodził się na bezwarunkowe ponowne otwarcie i nadal wiąże szersze porozumienie z sankcjami USA oraz blokadą irańskich portów.

Nawet mimo to perspektywa większej liczby jednostek przepływających przez cieśninę wystarczyła, by sprowokować silną wyprzedaż. Przed konfliktem przez Hormuz przechodziła około jedna piąta światowego handlu ropą i LNG.

Strateg Deutsche Banku Peter Sidorov powiedział MarketWatch, że handlowcy ropą przeszli w ostrożną postawę wyczekiwania w miarę nasilenia działań dyplomatycznych, a bezpośrednie warunki wokół cieśniny wydają się stosunkowo stabilne.

To tłumaczy, dlaczego Brent spada szybciej niż WTI. Brent jest bardziej bezpośrednio wystawiony na międzynarodowe dostawy morskie i dlatego obciążony większą premią za ryzyko związanym z regionem Bliskiego Wschodu.

Sankcje USA okazały się mniej dotkliwe niż obawiano się

Ropa cofnęła się także dlatego, że nowa kampania Waszyngtonu przeciwko Iranowi nie posunęła się do natychmiastowego nałożenia sankcji wtórnych na głównych partnerów handlowych.

Departament Skarbu wymierzył ograniczenia wobec około 60 podmiotów, osób i jednostek pływających powiązanych z Iranem w sektorach ropy, żeglugi, technologii i innych.

Jednak główne chińskie instytucje finansowe nie zostały natychmiast ukarane, co zmniejszyło obawy, że irańskie dostawy ropy nagle znikną z rynku.

To ma znaczenie, ponieważ Chiny pozostają najważniejszym nabywcą irańskiej ropy.

Uczestnicy rynku coraz częściej odczytują strategię Waszyngtonu jako próbę zmuszenia Teheranu do powrotu do negocjacji, a nie wywołania kolejnej natychmiastowej eskalacji militarnej.

Zmiana ta zwiększyła oczekiwania, że presja ekonomiczna ostatecznie może pomóc w ponownym otwarciu Hormuzu.

Dostawy fizyczne wciąż znacznie bardziej ograniczone, niż sugerują ceny

Wyprzedaż nie oznacza, że rynek ropy wrócił do normy.

Żegluga przez Hormuz pozostaje poważnie ograniczona, a niektórzy rafinerzy unikają obecnie statków wpisanych na irańską czarną listę z powodu ryzyka zatrzymania i problemów z ubezpieczeniem.

Iran zidentyfikował 45 statków, które — jak twierdzi — naruszyły jego zasady tranzytu.

Większe napięcia mogą dotyczyć także produktów rafinowanych. Azjatycki import diesla, paliwa lotniczego i innych paliw pozostaje około 21% poniżej poziomów sprzed konfliktu, a marże rafineryjne są podwyższone, ponieważ dostawy odpowiedniej ropy z Bliskiego Wschodu nadal są zakłócone.

To sprawia, że rynek jest podatny na kolejne odwrócenie, jeśli dyplomacja ugrzęźnie.