Ceny producentów w USA wzrosły o 0,4% w sierpniu wraz z odbiciem cen energii

Ceny producentów w USA wzrosły zgodnie z oczekiwaniami w sierpniu, gdy koszty energii się odbiły, utrzymując presję inflacyjną przed przyszłotygodniowym posiedzeniem Rezerwy Federalnej.

Indeks cen producentów (PPI) dla popytu końcowego wzrósł o 0,4% w zeszłym miesiącu po zrewidowanym w górę wzroście o 0,1% w lipcu, podał w czwartek Bureau of Labor Statistics Departamentu Pracy.

Ekonomiści ankietowani przez Reuters spodziewali się wzrostu o 0,4% po wcześniej niezmienionym odczycie za lipiec.

W ujęciu 12-miesięcznym ceny producentów wzrosły o 5,4% w sierpniu, przyspieszając z 4,8% w lipcu.

To ceny energii napędzają wzrost w sierpniu

Ceny energii wzrosły o 4,2% w sierpniu po dwóch kolejnych miesiącach spadków, stanowiąc największy wkład do ogólnego odczytu PPI.

Wznowione działania zbrojne między Stanami Zjednoczonymi a Iranem popchnęły w ciągu miesiąca ceny ropy w górę.

Hurtowe ceny żywności wzrosły nieznacznie o 0,1% po spadku o 0,9% w lipcu.

Po wyłączeniu zmiennych składników, takich jak żywność i energia, bazowy PPI wzrósł o 0,2%, poniżej oczekiwań ekonomistów na poziomie 0,3%.

Ceny bazowe po wyłączeniu usług handlowych, innej zmiennej kategorii, wzrosły o 0,3%.

Ceny dóbr producenta poszły w górę o 1,1% w ciągu miesiąca, a po wyłączeniu żywności i energii wzrosły o 0,4%.

Ceny usług wzrosły o 0,1%, choć kilka składników odnotowało silniejsze zwyżki.

Dane pojawiają się, gdy inwestorzy i ekonomiści oceniają, czy inflacja pozostaje zbyt wysoka, by Rezerwa Federalna mogła szybko złagodzić politykę, nawet gdy bank centralny waży sytuację na rynku pracy.

Wpływ PPI na PCE staje się trudniejszy do oszacowania

Raport PPI jest uważnie śledzony, ponieważ niektóre jego składniki są wykorzystywane przy obliczaniu wskaźników cen wydatków konsumpcyjnych (PCE), preferowanego miernika inflacji przez Fed.

Jednak zmiany metodologii rządowej wprowadzone od sierpnia mają skomplikować porównania.

Rewizje dotyczą usług zarządzania portfelem i doradztwa inwestycyjnego, usług prawnych oraz oprogramowania i akcesoriów komputerowych, zmieniając sposób, w jaki dane PPI wpływają na miary inflacji PCE.

Składnik dotyczący zarządzania portfelem, który przyczyniał się do istotnych wahań bazowej inflacji PCE, zostanie zastąpiony imputacją.

"Jednocześnie zostaną dodane nowe estymatory oparte na PPI dla domowych usług prawnych i oprogramowania komputerowego" — powiedział Lou Crandall, główny ekonomista w Wrightson ICAP, w raporcie Reutersa.

"W efekcie będziemy mieli mniejszą niż zwykle pewność co do przekładu danych PPI na wkład do PCEPI dla sierpnia."

Ekonomiści z Morgan Stanley stwierdzili, że zmiany metodologiczne mogą doprowadzić do korekt w dół danych o inflacji PCE za pierwsze cztery miesiące roku, chociaż nie spodziewają się istotnych zmian dla odczytów maj–sierpień.

"W rezultacie szacujemy, że 12-miesięczna i sześciomiesięczna annualizowana stopa bazowej inflacji PCE do lipca mogłaby zostać skorygowana w dół do około 3,1% i 3,2% odpowiednio, z obecnych 3,3% i 3,5%" — napisali w nocie.

"Biorąc pod uwagę, że nie spodziewamy się istotnych rewizji miesięcznych odczytów maj–lipiec, trzymiesięczna roczna stopa do lipca powinna więc pozostać w dużej mierze niezmieniona w granicach około 3,0%–3,1%."

Fed stoi przed kompromisem między inflacją a zatrudnieniem

Niektórzy urzędnicy Rezerwy Federalnej koncentrują się na zmianie inflacji PCE w ujęciu trzymiesięcznym jako jaśniejszym wskaźniku podstawowej presji cenowej.

Bureau of Economic Analysis opublikuje zaktualizowane dane o inflacji PCE wraz z rocznymi rewizjami danych PKB 30 września.

Ponieważ inflacja nadal przekracza cel Fed na poziomie 2%, a rynek pracy w sierpniu daje oznaki odzyskiwania równowagi, niektórzy ekonomiści argumentowali, że bank centralny powinien w przyszłym tygodniu podnieść stopy procentowe, aby umocnić swoją niezależność.

Powiedzieli też, że niepewność dotycząca kolejnego kroku Fed przyczyniła się do wyższych rentowności obligacji skarbowych o długim terminie zapadalności, dodając kolejny czynnik presji dla decydentów, którzy równoważą ryzyka inflacyjne z wzrostem gospodarczym i zatrudnieniem.