Czy zwycięska passa dolara amerykańskiego właśnie trafiła na największą przeszkodę od miesięcy?

Rajd dolara napotyka opór, ponieważ inwestorzy ograniczają część bardziej agresywnych oczekiwań dotyczących podwyżek stóp Rezerwy Federalnej, które wcześniej napędzały wzrost kursu dolara.

Słabszy sygnał z amerykańskiego rynku pracy pomógł zapoczątkować przesunięcie, ale ruch ma już szerszy charakter niż pojedynczy odczyt.

Euro i funt zwyżkują, waluty powiązane z surowcami odbijają, a jen wreszcie znalazł ulgę po osłabieniu do poziomów, które utrzymywały Tokio w gotowości do interwencji.

Dolar nie stracił swojej przewagi wynikającej z wyższych rentowności, ale rynek przestał traktować dalsze zacieśnianie polityki Fed jako transakcję jednokierunkową.

Główne waluty odrabiają straty

Indeks dolara spadł o 0.2% do 100.77 na handlu w Azji, kierując się ku najsilniejszemu tygodniowemu spadkowi od prawie trzech miesięcy.

Euro utrzymywało się blisko dwutygodniowego maksimum na poziomie $1.1442, podczas gdy funt stabilizował się wokół $1.3361 i zmierzał do najsilniejszego tygodniowego wzrostu od kwietnia.

Waluty wrażliwe na ryzyko także się poprawiły. Dolar australijski handlowano blisko $0.6935, co stawia go na drodze do przerwania czterotygodniowej serii spadków.

Nowozelandzki kiwi oscylował wokół $0.5702, notując wzrosty powyżej 1% w ujęciu tygodniowym.

Ruch ten sugeruje, że inwestorzy przycinają przeludnione pozycje na dolarze, zamiast całkowicie porzucać walutę.

Zielony ma nadal wsparcie wynikające z różnic w rentownościach, ale momentum, które napędzało go w czerwcu, osłabło.

Przeszacowanie oczekiwań względem Fed łagodzi presję na dolara

Rynki stóp zareagowały szybko. Inwestorzy widzą teraz mniejsze prawdopodobieństwo podwyżki Fed we wrześniu niż jeszcze na początku tygodnia, co zmniejsza jeden z najsilniejszych ogonów wspierających dolara.

Rentowności dwuletnich obligacji skarbowych USA, ściśle powiązane z oczekiwaniami polityki, również się skorygowały po trzech sesjach z rzędu zysków.

Strategowie walutowi oceniają to przesunięcie jako lekko gołębie, ponieważ zmniejsza presję na Fed do bardziej agresywnego działania.

Mimo to szersze perspektywy dolara pozostają konstruktywne, o ile rynki nadal będą uwzględniać pewną szansę dalszego zacieśniania polityki.

To stawia rynki walutowe w delikatnej, pośredniej pozycji. Dolar już nie pędzi, ale nie wszedł jeszcze w wyraźny trend spadkowy.

Kolejny etap będzie zależał od tego, czy nadchodzące dane o inflacji i aktywności potwierdzą, że presja polityki rzeczywiście słabnie.

Ulga dla jena wiąże się z ryzykiem interwencji

Jen handlowano blisko 161.01 za dolara po odbudowaniu się o niemal 1% w poprzedniej sesji.

Ruch dał japońskiej walucie trochę oddechu po jej spadku do wieloletnich minimów, ale inwestorzy pozostają czujni wobec możliwych działań ze strony Tokio.

Władze japońskie sygnalizowały bardziej ukierunkowane podejście do stabilizacji waluty, mające na celu podniesienie kosztu spekulacyjnych zakładów przeciwko jenowi.

Doradcy polityczni argumentowali też, że Bank Japonii powinien kontynuować stopniowe podwyżki stóp, aby zmniejszyć presję na kurs wymiany.

Na razie analitycy widzą obszar 162.83 jako krótkoterminowy szczyt dla pary USD/JPY.

To, czy będzie to trwały szczyt, zależeć będzie od rentowności w USA, japońskich rynków obligacji i od tego, jak mocno Tokio postanowi się przeciwstawić.